زمينه و هدف: يبوست و اختلال کنترل ادرار از مشکلات شايع دوران کودکی مي­باشند. هدف از مطالعه حاضر ارزيابی ميزان بهبودی اختلال کنترل ادرار بعد از درمان يبوست در کودکان مي­باشد.

  مواد و روش­کار: اين مطالعه نيمه تجربی در سال 88-87 بر روی 48کودک 20 ماهه تا 11ساله مراجعه کننده به بيمارستان حضرت علي­اصغر زاهدان که دارای اختلال کنترل ادرار و يبوست عملکری بودند، انجام شد. پس از تشخيص، بيماران به مدت يک تا سه ماه تحت درمان يبوست قرار گرفتند. امتيازبندی بيماران براساس سيستم نمره­بندی اختلالات ادراری قبل و سه ماه بعد از درمان يبوست انجام و نتايج مقايسه گرديد. اطلاعات استخراج شده از فرم­های اطلاعاتی کدگذاری شده و توسط نرم­افزار SPSS-17 مورد پردازش قرار گرفت. جهت بررسی متغيرها از آزمون t زوجی و تست رتبه­ای علامت­دار ويلکاکسون استفاده گرديد.

  يافته­ها: از 48 کودک مورد بررسی 4/35 درصد پسر و 5/64 درصد دختر بودند. ميانگين امتياز اختلال کنترل ادراری قبل و بعد از درمان يبوست اختلاف آماری قابل توجهی را نشان داد (001/0= p ). گرچه مقايسه تغييرات امتياز اختلال کنترل ادراری بر حسب جنس و بر حسب گروه­های سنی کمتر و بيشتر از پنج سال از نظر آماری اختلافی نشان نداد (43/0= p ). شب ادراری و بي­اختياری مدفوعی به­طور قابل ملاحظه­ای در دختران و پسران بعد از درمان کاهش پيدا کرد (003/0= p ). هم­چنين تعداد دفعات اجابت مزاج قبل و بعد از درمان اختلاف آماری قابل توجهی نشان داد (001/0= p ).

  نتيجه­گيری: نتايج اين مطالعه نشان داد که درمان يبوست مي­تواند در بهبود اختلال کنترل ادراری در کودکان موثر باشد. مطالعات گسترده­تر و با حجم نمونه بيشتر در اين زمينه توصيه مي­شود .