2

fa مقايسه اثر پتيدين و دگزامتازون و دارونما برای پيشگيری از لرز پس از عمل پژوهشي Research زمينه و هدف: رخداد لرز پس از عمل جراحی بسيار شايع است و سبب افزايش مصرف اکسيژن، افزايش فشار خون، فشار داخل جمجمه و فشار داخل چشم و درد پس از عمل می شود. بنابراين جلوگيری از لرز مخصوصا در افراد مسن و بيماران قلبی اهميت دارد. هدف از اين مطالعه تعيين و مقايسه اثربخشی پتيدين و دگزامتازون و دارونما برای پيشگيری از لرز پس از عمل جراحی انتخابی شکمی بود.مواد و روش کار: اين مطالعه بصورت کارآزمايی بالينی دوسوکور در سال 1383 بر روی 114 بيمار (ASA Class I, II) کانديد عمل جراحی انتخابی شکم تحت بيهوشی عمومی در مرکز آموزشی درمانی پورسينای رشت انجام شد. بيماران واجد شرايط بطور تصادفی ساده به سه گروه پتيدين (P)، دگزامتازون (D) و دارونما (N) تقسيم شدند. روش القا و حفظ بيهوشی در همه بيماران يکسان بود.درجه حرارت بيماران قبل از جراحی، قبل از خروج لوله تراشه، ابتدا و انتهای ريکاوری اندازه گيری شد. پنج دقيقه قبل از پايان عمل به بيماران گروهP 0.3 mg/kg پتيدين،به بيماران گروهD 0.1 mg/kg دگزامتازون و به بيماران گروه 3cc N نرمال سالين 0.9 درصد تزريق شد. بيماران از نظر بروز لرز در ريکاوری تحت نظر و در صورت بروز لرز با25 mg پتيدين وريدی تحت درمان قرار گرفتند. کليه اطلاعات با نرم افزار آماری SPSS و تستهای Chi-square و ANOVA مورد آناليز قرار گرفتند. P-value<0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: بين سه گروه بيماران از نظر سن، جنس و ميانگين مدت عمل تفاوت معنی داری وجود نداشت. بروز لرز در گروه نرمال سالين 18 مورد (47.4%)، در گروه دگزامتازون 7 مورد (18.4%) و درگروه پتيدين 3 مورد (7.9%) بود و در نتيجه از نظر بروز لرز بين گروههای پتيدين و دگزامتازون با گروه شاهد تفاوت معنی دار وجود داشت (0.0001 =P) اما بين پتيدين و دگزامتازون از اين نظر تفاوت معنی داری وجود نداشت (0.155 =P).نتيجه گيری: مطالعه حاضر نشان می دهد که هر دو داروی پتيدين و دگزامتازون در پيشگيری از لرز پس از عمل جراحی انتخابی شکمی موثرند. بيهوشی عمومی، جراحی شکمی، دگزامتازون، لرز، پتيدين 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-120&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600434 No خوش رنگ حسين 65003194753284600435 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گيلان، دانشکده پزشکی رشت، گروه بيهوشی و مراقبت های ويژه پرويزی آرمان 65003194753284600436 No حدادی سودابه 65003194753284600437 No حيدرزاده آبتين 65003194753284600438 No

fa اثر ميدان الکترومغناطيسی با فرکانس 25، 50 و 100 هرتز روی فعاليت آنزيم آلانين ترانس آميناز و آسپارتات ترانس آميناز سرم موش پژوهشي Research زمينه و هدف: استفاده فراوان از منابع تغذيه الکتريکی موجب شده است تا افراد زيادی در معرض ميدان های الکتريکی و مغناطيسی با فرکانس 60-50 هرتز قرار گيرند. تا کنون گزارشات متناقضی در ارتباط با اثر ميدان های الکترومغناطيسی روی سيستم های زنده ارايه شده است. آنزيم آلانين ترانس آميناز (ALT) و آنزيم آسپارتات ترانس آميناز (AST) آنزيم های غير اختصاصی پلاسما هستند که افزايش فعاليت آن ها در سرم بيان گر آسيب سلولی است. اين مطالعه به منظور بررسی اثر ميدان الکترومغناطيسی با فرکانس کم بر فعاليت آنزيم های ALT و AST سرم موش آزمايشگاهی انجام شد.مواد و روش کار: اين مطالعه تجربی بر روی 24 سر موش نر با وزن تقريبی 30±5 گرم در چهار گروه (هر گروه شش موش) در سال 1386 در دانشگاه علوم پزشکی قزوين انجام شد. سه گروه در معرض ميدان الکترومغناطيسی با فرکانس 25، 50 و 100 هرتز و شدت ميدان 250 ميکروتسلا به مدت سی روز و روزانه يک ساعت قرار گرفتند. يک گروه نيز به عنوان شاهد در شرايط مشابه بود اما در معرض ميدان الکترومغناطيسی قرار نگرفت. نمونه خون موش ها بعد از 30 روز گرفته شد. فعاليت آنزيم های ALT و AST در سرم به روش کينتيکی در 37oC سنجش شد. از نرم افزار کامپيوتری SPSS (11) و آزمون t و واريانس يک طرفه جهت بررسی آماری و تحليل داده ها استفاده گرديد.يافته ها: فعاليت آنزيم ALT سرم موش برای گروه هايی که در معرض فرکانس 25، 50 و 100 هرتز قرار گرفتند به ترتيب 84.3±6.2 IU/L، 89.8±14.3 IU/L و 84.8±10.8 IU/L و ميزان فعاليت آنزيم AST به ترتيب 183.8±9.1 IU/L، 185.5±10.5 IU/L و 163.5±15.7 IU/L بود. بين فعاليت آنزيم های ALT و AST گروه های قرار گرفته در معرض ميدان و گروه شاهد تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (P<0.05).نتيجه گيری: در اين مطالعه، ميدان الکترومغناطيسی با فرکانس 25، 50 و 100 هرتز و شدت 250 ميکروتسلا سبب افزايش فعاليت آنزيم های آلانين و آسپارتات ترانس آميناز سرم موش آزمايشگاهی شد. افزايش فعاليت آنزيم های ترانس آميناز در سرم می تواند به دليل اثر ميدان الکترومغناطيسی بر سلول های کبدی باشد. ميدان الکترومغناطيسی، ترانس آميناز، موش، آسيب سلولی 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-121&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600439 No سيرتی ثابت مجيد 65003194753284600440 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی قزوين، دانشکده پزشکی، گروه بيوشيمی و ژنتيک شيراوژن سيلاخوری پرتو 65003194753284600441 No

fa مقايسه تاثير تولوئن، صدای با فرکانس خاص و توام صدا و تولوئن بر عملکرد پاسخ شنيداری ساقه مغز خرگوش پژوهشي Research زمينه و هدف: افزايش تراز فشار صدا از حد معين برای سلامتی مضر است. از طرفی حلالهای آلی مانند تولوئن يکی از مواد شيميايی است پکه در فرآيندهای صنعتی توام با صدا مصرف زيادی دارد. لذا اين مطالعه با هدف بررسی اثرات صدا، تولوئن و اثر توام تولوئن و صدا در تراز فشار صدای 100dBA با فرکانسهاي4000 و 8000 هرتز بر عملکرد پاسخ شنيداری ساقه مغز(Auditory Brainstem Response) ABR خرگوش طراحی و انجام شد.مواد و روش کار: اين مطالعه در سال 1381 در آزمايشگاه دانشگاه تربيت مدرس به روش تجربی روی 48 سر خرگوش سفيد نر نيوزلندی با وزنgr 1800±200 در 6 گروه انجام گرفت. گروه ها شامل گروه کنترل، مواجهه با صدای 100dBA در فرکانس 4000 هرتز، مواجهه با صدای 100dBA در فرکانس 8000 هرتز، مواجهه با تولوئن در غلظت 1000ppm، توام تولوئن و تراز فشار صدای 100dBA با فرکانس 4000 و توام تولوئن و صدای 100dBA در فرکانس 8000 هرتز بودند. بعد از اتمام مواجهه، شنوايی سنجی به روش پتانسيل بر انگيخته ساقه مغزی با محرک تون برست و کليک در شدت 110دسی بل اندازه گيری وثبت شد. اشکال موجی ABR برای خرگوش های در معرض تولوئن و گروه های توام صدا وتولوئن در فرکانسهای مذکور بررسی شد و داده های مربوطه پس از استخراج، با استفاده از نرم افزار آماری SPSS11 مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. مقايسه بين ميانگين مقادير پارامترهای مورد اندازه گيری در بين گروههای مورد مواجهه با آناليز واريانس يک طرفه ((ANOVA و آزمون Past hoc توکی و مقايسه ميانگين اختلافات قبل وبعد از اندازه گيری در هر گروه با آزمون t-test Paired انجام شد و P<0.05 معنی دار تلقی شد.يافته ها: ميانگين زمان تاخير تشکيل موج پنج در گروه کنترل 4.84±0.07، در گروه مواجهه با تولوئن 5.18±0.07، در گروه مواجهه با صدا ي4000 هرتز 5.5±0.07، در گروه مواجهه با صدای 8000 هرتز 5.19±0.07، در گروه مواجهه با صدا در فرکانس 4000 هرتز و تولوئن 5.79±0.15 و در گروه مواجهه با صدا در فرکانس 8000 هرتز و تولوئن 5.46±0.15 ميلی ثانيه بدست آمد. که در مقايسه بين ميانگين های زمان تاخير موج پنج گروه کنترل با دو گروه صدا (P=0.01)، کنترل با تولوئن (P=0.07) و کنترل با دو گروه توام صدا و تولوئن (P=0.0001) تفاوت آماری معنی داری بدست آمد.نتيجه گيری: بر اساس يافته های اين مطالعه مواجهه خرگوش با تولوئن و صدا هريک به تنهايی باعث آسيب شنوايی می شود ولی مواجهه توام تولوئن و صداهای زير با فرکانسهای 4000 و 8000 باعث شديدتر شدن آسيب می گردد بطوری که در آزمايش پاسخ شنيداری ساقه مغز موج پنج در فرکانس های بم تشکيل نمی شود. پاسخ شنيداری ساقه مغز، تولوئن، صدا، خرگوش 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-122&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600442 No خوانين علی 65003194753284600443 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده بهداشت، گروه بهداشت حرفه ای مرتضوی سيدباقر 65003194753284600444 No ميرزايی رمضان 65003194753284600445 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده بهداشت، گروه بهداشت حرفه ای ايمانی حسين 65003194753284600446 No فتح الهی يعقوب 65003194753284600447 No کاظم نژاد انوشيروان 65003194753284600448 No اکبری مهدی 65003194753284600449 No

fa مقايسه روش PCR مستقيم با روشهای ميکروسکوپی و کشت in vitro برای تشخيص ليشمانيوز جلدی پژوهشي Research زمينه و هدف: ليشمانيوز جلدی در ايران دارای کانون های متعددی است و طی دو دهه اخير رو به فزونی بوده و کانونهای جديدی را به وجود آورده است. تشخيص اين بيماری معمولا به روش ميکروسکوپی صورت می گيرد اما اين روش از حساسيت لازم برخوردار نيست و استفاده از روش های ديگری مانند PCR مورد توجه قرار گرفته است. در مطالعه حاضر، کارآيی روش PCR در مقايسه با روش ميکروسکوپی و کشت in vitro برای تشخيص مستقيم ليشمانيوز جلدی و شناسايی گونه انگل مورد ارزيابی قرار گرفته است.مواد و روش کار: در اين مطالعه از تعداد 73 بيمار مشکوک به ليشمانيوز جلدی از روستاهای ميرجاوه در فاصله زمانی زمستان 1384 تا بهار 1385 نمونه برداری از زخم انجام شد و نمونه ها با سه روش ميکروسکوپی، PCR و کشت در محيط NNN مورد آزمايش تشخيصی قرار گرفتند. حساسيت و ويژگی روش ها بر اساس ماخذ Wassertheil-Smolle محاسبه گرديد.يافته ها: 38.4 درصد از نمونه ها با روش ميکروسکوپی، 55.5 درصد با روش PCR و 63.15 درصد با روش کشت NNN مثبت تشخيص داده شدند. با روش PCR مستقيم گونه انگل در همه نمونه ها ليشمانيا ماژور (Leishmania major) تعيين شد. حساسيت و ويژگی محاسبه شده در مقايسه با روش کشت، برای روش ميکروسکوپی بترتيب 61% و 100% و برای روش PCR %76 و 73% بدست آمد. حساسيت هر دو روش ميکروسکوپی و PCR از روش کشت پائين تر بود اما حساسيت PCR در مقايسه با روش ميکروسکوپی بالاتر بود.نتيجه گيری: با توجه به حساسيت بالاتر روش PCR نسبت به روش ميکروسکوپی و قابليت آن در شناسايی گونه انگل ليشمانيا (همزمان با تشخيص) و همچنين حساسيت چشمگير روش کشت، پيشنهاد می گردد امکان انجام اين دو روش (PCR و کشت) در کنار آزمايش ميکروسکوپی حداقل در برخی مراکز تشخيصی فراهم گردد تا در مواردی که نياز به تشخيص گونه ليشمانيا می باشد و هم در موارد مشکوکی که لام ميکروسکوپی منفی می شود مورد استفاده قرار گيرند. ليشمانيوز جلدی، تشخيص، PCR، In vitro 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-123&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600450 No فولادی بهمن 65003194753284600451 Yes مرکز تحقيقات بيماريهای عفونی و گرمسيری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان شريفی ايرج 65003194753284600452 No ابراهيم زاده عادل 65003194753284600453 No هاشمی شهری سيدمحمد 65003194753284600454 No مرادقلی حميدرضا 65003194753284600455 No سرابندی نو افسانه 65003194753284600456 No فضايلی اصغر 65003194753284600457 Yes مرکز تحقيقات بيماريهای عفونی و گرمسيری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان

fa ارزيابی ريزنشت اپيکالی کانالهای پرشده با گوتا پرکای ترموپلاستيک، کامپوزيت Luxa core وگلاس آينومر Chemfil درمدل های اپکسيفيکيشن دارای پلاگ MTA پژوهشي Research زمينه و هدف: درمان کانال ريشه در دندانهای نابالغ بدون پالپ با مشکلاتی همراه است و روند اپکسيفيکيشن با استفاده از Mineral trioxide aggregate (MTA) و متعاقب آن مسدود کردن فضای کانال بوسيله رزين کامپوزيت باعث بهتر شدن پيش آگهی می شود. لذا اين تحقيق با هدف ارزيابی قابليت سيل کنندگی مواد تقويت کننده ريشه در مدلهای اپکسيفيکشن طراحی و اجرا گرديد.مواد و روش کار: اين مطالعه آزمايشگاهی در سال 1384 در دانشکده دندانپزشکی زاهدان انجام شد در اين مطالعه 49 دندان پرمولر تک ريشه کشيده شده انسان پس از آماده سازی بصورت اپکس باز، 4ميلی متر پلاگ اپيکالی MTA را بصورت ارتوگراد دريافت کردند (بجز دو دندان کنترل مثبت). سپس نمونه ها به سه گروه تقسيم شدند (15=n). باقيمانده فضای کانال در گروه اول با کامپوزيت Luxa core در گروه دوم با گلاس اينومر chemfil و در گروه سوم با گوتاپرکای ترموپلاستيک و سيلر AH26 پر گرديد. دو دندان بعنوان کنترل مثبت و دو دندان نيز بعنوان کنترل منفی در نظر گرفته شدند. ريشه تمامی نمونه ها بمدت يک هفته در محلول فوشين 1 درصد قرار گرفت و پس از آن ريشه ها به دو نيم شده و ريزنشت آنها با استرئوميکروسکوپ (X20) و کوليس ديجيتال بررسی شد. نتايج با استفاده از آزمون های آماری Kruskal-Wallis و Mann-Whitney و نرم افزار کامپيوتری SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و P<0.05 از نظر آماری معنی دار تلقی گرديد.يافته ها : 100درصد پلاگهای اپيکالی MTA ريزنشت داشتند و در 86.6 درصد آنها رنگ از پلاگ اپيکالی عبور کرده بود. مقايسه ريزنشت ميان گروههايی که فضای کانال در آنها با مواد ترميمی پر شده بود با گروه دارای پر کردگی گوتاپرکا و سيلر تفاوت معنی داری نشان داد. (P<0.01) بطوريکه کانالهای پر شده با گوتاپرکا و سيلر ريزنشت کمتری را نشان دادند.نتيجه گيری: با توجه به نتايج اين تحقيق بنظر می رسد که مواد ترميمی مورد استفاده جهت تقويت ريشه، نمی توانند کانال ريشه را بخوبی مهر و موم کنند. بنابراين پيشنهاد می شود که قبل از استفاده از مواد تقويت کننده ريشه از پرکردگی گوتاپرکاوسيلر در حداقل ضخامت استفاده شود. اپکسيفيکيشن، پلاگ اپيکالی MTA، ريزنشت، فضای کانال ريشه 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-124&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600458 No نورمندی پور محسن 65003194753284600459 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده دندانپزشکی، گروه اندودانتيکس رفيع زاده شاهی مصطفی 65003194753284600460 No

fa شيوع رفتارهای پرخطر مرتبط با آسيب های عمدی و غيرعمدی در دانش آموزان دبيرستانی سيستان و بلوچستان پژوهشي Research زمينه وهدف: نوجوانی مرحله ای اساسی در زندگی است که با تغيير و رشد سريع مشخص می شود. اين تغييرات با رفتارهای مرتبط با سلامتی ارتباط دارند و بر آنها تاثير می گذارند. پژوهش حاضر جهت بررسی شيوع رفتارهای پر خطر مرتبط با آسيبهای عمدی و غير عمدی دانش آموزان نوجوان دوره دبيرستان در استان سيستان و بلوچستان اجرا شده است.مواد و روش کار: پژوهش حاضر يک مطالعه مقطعی است که در آن با استفاده از روش نمونه گيری چند مرحله ای در سال 84-1383 تعداد 1855 دانش آموز دبيرستانی استان سيستان و بلوچستان (930 دختر و 925 پسر) انتخاب و پرسشنامه رفتارهای پر خطر را در کلاس تکميل کرده اند. اين پرسشنامه رفتارهای پر خطر مرتبط با رانندگی نا ايمن، پرخاشگری، حمل اسلحه، احساس غمگينی، فکر و اقدام خودکشی، فرار از منزل و مدرسه را مورد ارزيابی قرار می دهد. پس از تکميل پرسشنامه ها داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و استفاده از شاخص های توصيفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: بر اساس يافته های اين پژوهش، 42.6 درصد دانش آموزان طی 12 ماه قبل از بررسی سوار موتور سيکلت شده بودند که 78 درصد آنها هيچگاه از کلاه ايمنی استفاده نکرده بودند. 14.5 درصد به ندرت و 17.5 درصد اکثر مواقع از کلاه ايمنی استفاده کرده بودند. در طول سال گذشته 39.2 درصد دانش آموزان اصلا از کمربند ايمنی هنگام سوار شدن ماشين استفاده نکرده بودند و 35.7 درصد به ندرت و 24.9 درصد هميشه از کمربند ايمنی استفاده کرده بودند. همچنين 39 درصد سوار ماشينی شده بودند که راننده آن مواد مصرف کرده بود.49.3 درصد دانش آموزان نيز يکبار يا بيشتر بدون گواهينامه رانندگی کرده بودند. در حدود 22.1 درصد دانش آموزان دبيرستانی در طول زندگی حداقل يک روز اسلحه (تفنگ يا چاقو) و 6.7 درصد نيز طی سال گذشته حداقل يکبار تفنگ همراه داشتند. طی 12 ماه گذشته، 53.3 درصد دانش آموزان حداقل يکبار در دعوا و درگيری فيزيکی شرکت داشتند و 41.8 درصد نيز در اين درگيری ها زخمی شده بودند. همچنين 19.6 درصد دانش آموزان سعی کرده بودند خودشان را از بين ببرند و 69 درصد نيز تجربه چندين روز غمگينی را گزارش نموده بودند. به دليل احساس عدم امنيت 14.2 درصد دانش آموزان يکبار يا بيشتر به مدرسه نرفته بودند و طی سال قبل از مطالعه 40.9 درصد دانش آموزان حداقل يکبار مدرسه و 4درصد دانش آموزان يک روز يا بيشتر بدون اجازه منزل را ترک کرده بودند.نتيجه گيری: يافته های اين پژوهش نشان می دهد که بسياری از دانش آموزان دبيرستانی دست به رفتارهای پر خطر ميزنند که سلامت آنها را به خطر می اندازد. بنابراين طراحی و بهبود راهبردها و برنامه های بهداشتی برای کاهش خطرات و عواملی که موجب رفتارهای پر خطر می شوند ضروری است. رفتار های پر خطر، آسيب های عمدی و غير عمدی، دانش آموز، نوجوان 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-125&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600461 No بخشانی نورمحمد 65003194753284600462 Yes مرکز تحقيقات سلامت کودکان و نوجوانان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان لشکری پور کبری 65003194753284600463 No بخشانی سميه 65003194753284600464 No حسين بر محسن 65003194753284600465 No

fa بررسی اپيدميولوژيک موارد ثبت سرطان کولورکتال در سالهای 86-1379 پژوهشي Research زمينه و هدف: سرطان کولورکتال يکی از مهم ترين سرطان ها در سراسر جهان است. اما اطلاعات پيرامون اين سرطان در ايران محدود می باشد. اين مطالعه با هدف تحقيق پيرامون خصوصيات اپيدميولوژيک سرطان کولورکتال در ايران، با استفاده از داده های 6 ساله مرکز ثبت سرطان، طرح ريزی و اجرا شده است.مواد و روش کار: اين مطالعه توصيفی – تحليلی در فاصله سالهای 1386-1379 بر اساس پرونده 1138 بيمار مبتلا به سرطان کولورکتال در مرکز ثبت سرطان مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی انجام شد. اطلاعات پرونده ها از طريق مصاحبه و استفاده از گزارشات پاتولوژی جمع آوری و در فرم های مخصوص ثبت سرطان ثبت شده بود. تحليل داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری ANOVA، t-test و Chi-square انجام شد.يافته ها: از ميان 1138 بيمار مبتلا، 696 نفر مرد بودند. حدود 43 درصد از بيماران در زمان تشخيص بيماری در گروه سنی زير 50 سال قرار داشتند. تفاوت معنی داری ميان دو جنس از نظر سن تشخيص بيماری مشاهده نشد.در 400 نفر (35.1%) از بيماران سابقه فاميلی ابتلا به سرطان گزارش گرديد. شايع ترين نوع هيستولوژيک تومور، آدنوکارسينوما بود. در بيشتر موارد (39.1%) درجه تمايز يافتگی تومور خوب گزارش شده بود و اختلاف معنی داری نيز بين دو جنس وجود نداشت.نتيجه گيری: با توجه به نتايج حاصل از اين مطالعه احتمال اين که عوامل ژنتيکی در ابتلا به سرطان کولورکتال در ايران نقش مهمتری را ايفا کنند قوت می گيرد، لذا انجام مطالعات بيشتر در اين زمينه ضروری بنظر می رسد. سرطان کولورکتال، مطالعه اپيدميولوژيک، ايران 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-126&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600466 No صفايی آزاده 65003194753284600467 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهيد بهشتی، مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد مقيمی دهکردی بيژن 65003194753284600468 No فاطمی سيدرضا 65003194753284600469 No غياثی سميه 65003194753284600470 No زالی محمدرضا 65003194753284600471 No

fa تاثير آموزش مدل مديريت جامع بيماران بر عملکرد پزشکان پژوهشي Research زمينه و هدف: شيوه مراقبت از بيماران نقش اساسی در کيفيت خدمت رسانی به آنها دارد و مديريت بيماران در جهت دستيابی به بهترين عملکرد مراقبتی از آنها، به عنوان يکی از وظايف اصلی پزشکان مطرح می باشد. با اين وجود در حال حاضر در کشور ايران، برای اين امر مهم برنامه ای جامع وجود ندارد و آموزش پزشکان و دانشجويان پزشکی بر محور بيماری است، در حالی که می بايست محور اصلی بيماران باشند. اين تحقيق در راستای ارايه راهکار عملی آموزش مديريت بيماران اجرا شده است.مواد و روش کار: اين کارآزمايی در عرصه در سال 85-1384 بر روی 60 پزشک عمومی شاغل در مراکز بهداشتی – درمانی شهری اصفهان انجام شد. 30 پزشک از مرکز بهداشت شماره يک و 30 پزشک از مرکز بهداشت شماره 2 اصفهان به روش نمونه گيری تصادفی ساده انتخاب شدند و در دو گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند. در اجرای طرح از 4 نفر پزشک عمومی که توسط مجريان طرح آموزش های لازم را دريافت کرده بودند، به عنوان مربی استفاده شد. در شروع مطالعه، گروه مداخله در جلسات آموزش تئوری مديريت جامع بيماران که توسط مجريان طرح ارايه شد شرکت کردند و در پايان اين جلسه بسته آموزشی مديريت جامع بيماران به آنها داده شد، سپس مجريان طرح با همکاری مربيان طرح، مديريت بيماران را به صورت عملی و هنگام ويزيت بيماران به اين گروه آموزش دادند. در گروه شاهد هيچگونه مداخله ای صورت نگرفت و در طول مطالعه هر دو گروه مداخله و شاهد، تحت آموزش های معمول مراکز بهداشت 1و 2 شهرستان اصفهان بودند. در ابتدای وانتهای مطالعه عملکرد پزشکان توسط چک ليست ارزيابی شد و اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های t زوجی و t مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و P<0.05 از نظر آماری معنی دار تلقی شد.يافته ها: ميانگين نمره انواع عملکرد پزشکان گروه مداخله و شاهد در ابتدای مطالعه يکسان بود ولی تغييرات ميانگين نمره انواع عملکرد پزشکان گروه مداخله پس از آموزش مديريت جامع بيماران به طور معنی داری بيشتر از گروه شاهد بود. در پايان مطالعه، ميانگين نمره عملکرد بالينی در گروه مداخله 48.9 و در گروه شاهد 42.1 بود (P<0.05)، ميانگين نمره عملکرد مديريتی در گروه مداخله 38.6 و در گروه شاهد 32 بود (P<0.05)، ميانگين نمره عملکرد آموزشی در گروه مداخله 26.4 و در گروه شاهد 22.1 بود (P<0.05).نتيجه گيری: يافته ها نشان داد که آموزش مديريت جامع بيماران، می تواند در بهبود عملکرد پزشکان در سه حيطه عملکرد آموزشی، مديريتی و بالينی موثر باشد. مديريت جامع بيماران، عملکرد پزشکان، عملکرد بالينی، عملکرد مديريتی، عملکرد آموزشی 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-127&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600472 No دهقان حقيقی جاويد 65003194753284600473 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی محموديان سيداحمد 65003194753284600474 No جمشيدی احمد 65003194753284600475 No هرمزی مريم‌ 65003194753284600476 No عسگری هدايت اله 65003194753284600477 No

fa الگوی مقاومت اشريشياکلی های جدا شده از عفونتهای ادراری نسبت به آنتی بيوتيکهای رايج در درمان اين عفونت در شهر مشهد پژوهشي Research زمينه و هدف: عفونتهای ادراری از علل عمده مراجعه بيماران به کلينيکها و بيمارستان ها است و درمان سريع آن با توجه به ايجاد عوارض بسيار مهم است. از آنجا که اشريشياکلی شايعترين باکتری عامل عفونت های ادراری در هر دو جنس و تقريبا در تمام سنين است اين مطالعه به بررسی الگوی مقاومت اشريشياکلی های جدا شده از مجاری ادراری نسبت به آنتی بيوتيک های رايج در درمان اين عفونت ها در مشهد می پردازد.مواد و روش کار: اين مطالعه توصيفی در فاصله زمانی 84-1383 در بيمارستان قائم شهر مشهد انجام شد. در اين بررسی نمونه های ارجاع شده در طول يک سال مورد مطالعه قرار گرفتند و آزمون تعيين حساسيت جهت اشريشياکلی های جدا شده نسبت به 9 آنتی بيوتيک معمول به روش کربی باير انجام گرفت و جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار SPSS استفاده گرديد.يافته ها: از تعداد 6024 نمونه مورد بررسی در آزمايشگاه نتيجه کشت 1472 نمونه مثبت بود که در اين بين اشريشياکلی فراوان ترين (33%) باکتری جدا شده از ادرار بود. تقريبا 97 درصد اشريشياکلی های جدا شده نسبت به آمپی سيلين مقاوم بودند و مقاومت نسبت به برخی از آنتی بيوتيکهای ديگر نظير کوتريموکسازول نيز بالا بود.نتيجه گيری: با در نظر گرفتن نتايج اين مطالعه، بهتر است در درمان اوليه عفونت های ادراری از آنتی بيوتيک هايی از قبيل آمپی سيلين، کوتريموکسازول کمتر استفاده گردد و در عوض آنتی بيوتيک هايی با مقاومت کمتر از قبيل سيپروفلوکساسين جايگزين آنها گردد. عفونتهای ادراری، اشريشياکلی، آنتی بيوتيک، الگوی مقاومت، مشهد 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-128&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600478 No صفدری هادی 65003194753284600479 Yes مشهد، بيمارستان قائم (عج)، آزمايشگاه ميکروب شناسی قزوينی کيارش 65003194753284600480 Yes مشهد، بيمارستان قائم (عج)، آزمايشگاه ميکروب شناسی

fa دررفتگی به سمت داخل ساب تالار در يک پسر 17 ساله پژوهشي Research دررفتگی مفصل ساب تالار دررفتگی همزمان سطوح ديستال تالوس در هر دو مفصل تالوکالکانئال و تالوناويکولار می باشد و حدودا يک درصد موارد در رفتگی های حاد پا را شامل می شود. اين در رفتگی هميشه با تغيير شکل واضح پا همراه است. شايعترين نوع در رفتگی ساب تالار به سمت داخل (80% موارد) و موارد کمتر شايع شامل در رفتگی به سمت خارج، قدام و يا به خلف (20% موارد) است. اين در رفتگی اغلب همراه با شکستگی های استئو کوندرال می باشد. اصول درمانی شامل جا اندازی بسته و آتل گيری می باشد. راديوگرافی دقيق و انجام سی تی اسکن برای بررسی پايداری مفصل پس از جا اندازی و بررسی قطعات شکستگی داخل مفصلی ضروری می باشد. با توجه به اهميت آسيب ساب تالار و لزوم رسيدگی سريع جهت درمان، به علت عوارض عروقی و آسيب بافت نرم اطراف، در اين مقاله يک مرد 17 ساله با در رفتگی به داخل مفصل ساب تالار به دنبال تصادف با موتور سيکلت و بدون شکستگی استئوکوندرال معرفی می شود که توسط جا اندازی بسته تحت بی حسی نخاعی مورد درمان گرفت. در رفتگی، مفصل ساب تالار، شکستگی، استئوکوندرال 9 15 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-129&slc_lang=fa&sid=fa 65003194753284600481 No طاهری اعظم افشين 65003194753284600482 Yes دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده پزشکی، گروه ارتوپدی شهرکی کوروش 65003194753284600483 No