<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>2</title>
<title_fa>1</title_fa>
<short_title>3</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://www.zjrms.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>65</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal65</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi></journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1386</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2008</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>10</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اثر عرق برگ انجير بر سطح گلوکز خون در موش صحرايی ديابتی القا شده با استرپتوزوتوسين</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: ديابت شيرين از مهم ترين ناهنجاريهای متابوليکی در سراسر دنيا می باشد. استفاده از گياهان دارويی جهت کاهش سطح گلوکز خون در بيماران ديابتی از اهميت بالينی زيادی برخوردار است. در اين مطالعه اثر مصرف خوراکی عرق برگ انجير بر سطح گلوکز خون در موشهای صحرايی ديابتی مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش کار: در اين مطالعه تجربی تعداد 40 سر موش صحرايی نر نژاد Sprague Dawgey به وزن تقريبی 250–200 گرم با استفاده از تزريق داخل صفاقی 65 mg/kg استرپتوزوتوسين ديابتی شده و بطور تصادفی در چهار گروه (يک گروه کنترل و سه گروه تجربی) تقسيم شدند. عرق برگ انجير در سه دوز 0.1, 0.05 و 0.4 ميلی گرم در دسی ليتر بصورت گاواژ به گروههای تجربی داده شد. گروه کنترل نيز آب مقطر دريافت نمودند. سپس اثر عرق برگ انجير بر سطح گلوکز خون در زمانهای &quot;صفر، 3، 6، 12 و 24&quot; ساعت پس از مصرف، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون آناليز واريانس با اندازه گيری مکرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: نتايج نشان داد که در زمان صفر هيچ تفاوت معنی داری بين گروههای مورد مطالعه وجود ندارد. در زمانهای 3، 6 و 12 دوزهای 0.1 و 0.4 ميلی گرم در دسی ليتر عرق برگ انجير سطح گلوکز خون را بطور معنی داری کاهش دادند (P&lt;0.001). در زمان 24 تنها دوز 0.4 ميلی گرم در دسی ليتر عرق برگ انجير سطح گلوکز خون را بطور معنی داری کاهش داد (P&lt;0.05).نتيجه گيری: نتايج نشان داد عرق برگ انجير گلوکز خون را در موشهای ديابتی کاهش می دهد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>برگ انجير، ديابت، استرپتوزوتوسين، گلوکز خون، موش صحرايی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-143&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رشيدی علی اکبر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001511</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان، دانشکده پزشکی، گروه بيوشيمی و تغذيه</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نورالدينی مهدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001512</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>اثر درمان دارويی ليشمانيوز احشايی بر سطح سرمی اينترفرون گاما، اينترلوکين 10 و اينترلوکين 12 در کودکان مبتلا به ليشمانيوز احشايی</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: ليشمانيوز احشايی (کالاآزار) يک مشکل بهداشتی عمده در کشورهای در حال توسعه محسوب می گردد. در اثر عدم درک دقيق جنبه های مختلف اين بيماری از جمله تنظيم عملکرد سيستم ايمنی اقدامات پيشگيری کننده موثر در برابر اين بيماری امکان پذير نشده است. درک صحيح و دقيق از نحوه تنظيم عملکرد سيستم ايمنی در ليشمانيوز احشايی در انسان ها می تواند برای طراحی کردن و نيز ارزيابی اقدامات پيشگيری کننده در برابر اين بيماری مفيد باشد.مواد و روش کار: اين مطالعه مداخله ای قبل و بعد در فاصله فروردين ماه 1382 تا خرداد ماه 1383در بخش عفونی کودکان بيمارستان نمازی شيراز انجام گرفت. جهت ارزيابی عملکرد سيستم ايمنی، 32 کودک مبتلا به ليشمانيوز احشايی که در بخش عفونی کودکان بيماستان نمازی شيراز بستری بودند وارد مطالعه شدند. سطوح سرمی سيتوکاين ها (اينترفرون g، اينترلوکين 10 و اينترلوکين 12) در زمان بيماری فعال، بعد از قطع تب، در زمان ترخيص و 2 ماه بعد از ترخيص از بيمارستان اندازه گيری شد جهت تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار آماری SPSS و از آزمون نان پارامتری رتبه ای علامت دار ويل کاکسون استفاده گرديد و P&lt;0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.يافته ها: سطح سرمی سيتوکاين های اينترفرون g، اينترلوکين 12 و اينترلوکين 10 قبل از درمان بيماران بالا بود و بدنبال شروع درمان مقادير فوق سير نزولی داشت به نظر می رسد عامل اصلی برای مهار فعاليت اينترفرون g، اينترلوکين 10 باشد زيرا اين سيتوکاين دارای مقادير بالا در سرم بود که بعد از درمان به ميزان زيادی کاهش يافت.نتيجه گيری: بر اساس نتايج اين مطالعه اينترفرون g و اينترلوکين 10 مولکول هايی هستند که به احتمال زياد فرجام بيماری را تعيين می کنند. بعد از درمان مدت زمان زيادی طول می کشد تا سيتوکاين ها به سطح نرمال باز گردند بنابراين نمی توان از سنجش سيتوکاين ها به عنوان معيارهايی برای تشخيص درمان قطعی بيماری استفاده کرد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>ليشمانيوز احشايی، سيتوکاين، اينترفرون g، اينترلوکين 10، اينترلوکين 12</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-144&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>خوش دل ابوالفضل</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001514</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهرکرد، دانشکده پزشکی، گروه اطفال</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>البرزی عبدالوهاب</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001515</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رسولی منوچهر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001516</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طاهری الهام</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001517</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی مقايسه ای کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک و پلی آلومينيوم کلرايددر حذف کدورت از آب آشاميدنی</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: فرآيند انعقاد در تصفيه آب از جايگاه ويژه ای برخوردار است به طوری که مطالعات زيادی پيرامون نوع ماده منعقد کننده بهينه، جهت حذف کدورت صورت پذيرفته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک و پلی آلومينيوم کلرايد در حذف کدورت از آب آشاميدنی صورت پذيرفت.مواد و روش کار: پژوهش حاضر در مقياس آزمايشگاهی و با استفاده از دستگاه جارتست در سال 1386 در آزمايشگاه شيمی آب و فاضلاب دانشکده بهداشت زاهدان انجام شد. به منظور مقايسه کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلريد فريک و پلی آلومينيوم کلرايد در حذف کدورت، آزمايشات بر مبنای متغيرهايی چون غلظت ماده منعقد کننده (5.5, 6.0, 6.5, 7, 7.5) pH, (5, 10, 20, 30, 40 mg/l) و کدورت 80 NTU) تا (10 صورت پذيرفت. نمونه ها پس از آماده سازی در دستگاه جارتست تحت عمل اختلاط سريع با 380 دور در دقيقه به مدت يک دقيقه و اختلاط آرام با سرعت 30 دور در دقيقه به مدت 20 دقيقه و همچنين مدت 30 دقيقه جهت ته نشينی در شرايط سکون قرار گرفتند. در پايان کدورت باقی مانده نمونه ها با دستگاه کدورت سنج اندازه گيری شده و کارايی هر يک از منعقد کننده های ذکر شده در حذف کدورت با استفاده از آناليز کوواريانس و رگرسيون تعيين و نمودارهای مربوطه با استفاده از نرم افزار Excel ترسيم شد و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: نتايج حاصله نشان داد که برای منعقد کننده سولفات آلومينيوم افزايش دوز مصرفی تا 40 mg/l سبب کاهش کدورت می شود به نحويکه از کدورت های 10 تا 80 NTU تنها در کدورت اوليه 40 NTU و 10 با دوز تزريقی 20 mg/l و 10 راندمان حذف تقريبا برابر با 99.9 درصد می باشد. برای منعقد کننده کلريد فريک بالاترين راندمان حذف 96 درصد در دوز تزريقی 20 mg/l و کدورت اوليه 10 حاصل شد. همچنين برای منعقد کننده پلی آلومينيوم کلرايد راندمان حذف کدورت برابر 99 درصد در دوز تزريقی 40 mg/l (کدورت اوليه 10 و 40 NTU) بدست آمد. از طرفی تاثير pH در حذف کدورت برای همه غلظت ها يکسان بود (P&lt;0.001).نتيجه گيری: در مجموع نتايج حاصله از مقايسه اثر منعقدهای ذکر شده در حذف کدورت بيانگر آن است که بهترين منعقدکننده جهت حذف کدورت در محدوده 5.5-7.5 pH ترکيب سولفات آلومينيوم است و از طرفی با افزايش دوز منعقد کننده مصرفی راندمان حذف نيز افزايش می يابد. همچنين نتايج حاصله نشان داد که راندمان حذف متاثر از کدورت اوليه بوده به طوری که هرچه کدورت اوليه بيشتر باشد راندمان حذف نيز بيشتر خواهد بود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>تصفيه آب، انعقاد و لخته سازی، سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک، پلی آلومينيوم کلرايد</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-145&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کردمصطفی پور فردوس</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001519</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات توسعه اجتماعی و ارتقا سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بذرافشان ادريس</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001520</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>کمانی حسين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001521</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران بخش های ويژه قلبی</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: پرستاران به طور قانونی و اخلاقی مسوول کيفيت مراقبت از بيمار هستند، از طرفی بيماران نيز حق دارند که از مراقبت پرستاری مطلوب و با کيفيت خوب برخوردار باشند. اولين قدم جهت طراحی برنامه های حفظ يا ارتقا کيفيت مراقبت، بررسی ميزان کيفيت می باشد، لذا اين مطالعه به منظور بررسی کيفيت عملکرد پرستاران و رضايت بيماران بخشهای ويژه قلبی انجام گرفت.مواد و روش کار: اين مطالعه توصيفی مقطعی در سال 1386 بر روی 44 پرستار و 70 بيمار از چهار بخش ويژه قلبی (ccu و pccu) دو بيمارستان دولتی شهر اراک انجام گرفت. نمونه گيری پرستاران و بيماران به روش آسان بود. جهت گردآوری داده ها از چک ليست بررسی کيفيت و پرسشنامه سنجش رضايت استفاده گرديد. تجزيه و تحليل داده ها نيز با استفاده از آمار توصيفی و کاربرد نرم افزار spss انجام گرفت و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: در ارتباط با متغيرهای دموگرافيک پرستاران با عملکرد و متغيرهای دموگرافيک بيماران با رضايت آزمون های مجذور کای و تی زوجی هيچگونه اختلاف معنی داری را نشان ندادند. داده ها نشان داد که کيفيت عملکرد پرستاران به ميزان 28 درصد ضعيف، 64 درصد متوسط و 8 درصد خوب بود. در اين ميان کيفيت عملکرد آموزشی و درمانی پرستاران به ترتيب ضعيف تر و قوی تر از ساير عملکردهای پرستاران بود و اکثريت بيماران (71.42%) رضايت نسبی از مراقبتهای ارايه شده داشتند.نتيجه گيری: پرستاران نقش عمده ای در ارتقا کيفيت مراقبت ها و رضايت بيماران دارند، بدين منظور لازمست در جهت ارتقا کيفيت عملکردها در اين گروه اقداماتی انجام شود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>کيفيت عملکرد پرستاران، رضايت بيماران، بخشهای ويژه قلبی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-146&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قمری زارع زهره</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001523</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده پزشکی، گروه پرستاری</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>انوشه منيره</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001524</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده پزشکی، گروه پرستاری</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ونکی زهره</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001525</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حاجی زاده ابراهيم</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001526</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>تاثير آسيکلووير خوراکی در درمان بيماران مبتلا به پيتريازيس روزه آ</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: پيتر يازيس روزه آ يک بيماری پوستی التهابی حاد با سير خود محدود شونده و با اتيولوژی ناشناخته می باشد. در بروز بيماری پيتيريازيس روزه آ عوامل عفونی بخصوص ويروسی از جمله HHV6 &amp; HHV7 مطرح شده اند ولی تاثير اين عوامل هنوز ثابت نشده است.مواد و روش کار: اين مطالعه بصورت clinical trial double blind randomized روی 129 بيمار پيتيريازيس روزه آ که به کلينيک پوست بيمارستان خاتم الانبيا (ص) زاهدان در سال 1385 مراجعه نمودند انجام شد. بيماران بطور تصادفی به روش بلوک بندی شده به دو گروه تقسيم شدند. 65 نفر از بيماران تحت درمان با دارو (آسيکلووير 800 ميلی گرم 5 بار در روز) و 64 نفر با دارو نما 100 vit E) ميلی گرم 2 بار در روز) به مدت 7 روز تحت درمان قرار گرفتند سپس در روز هفتم و روز چهاردهم ارزيابی شدند. از آزمون X2 جهت مقايسه داده های کيفی و از آزمون T مستقل جهت مقايسه داده های کمی بين دو گروه استفاده شد و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: در اين مطالعه، تعداد زنان 88 نفر (68.2%) و تعداد مردان 41 نفر (31.8%) بود. در ارزيابی روز هفتم (P=0.001) و روز چهاردهم (P=0.0001) درمان کامل و درمان نسبی در گروه مداخله افزايش آماری معنی داری نسبت به گروه شاهد داشت و ايجاد ضايعات جديد در هفته اول (P=0.006) و دوم درمان (P=0.001) در گروه شاهد، افزايش آماری معنی داری نسبت به گروه مداخله داشت.نتيجه گيری: نتايج مطالعه نشان می دهد که آسيکلووير با دوز بالا می تواند در درمان بيماران پيتيريازيس روزه آ که بثورات پوستی شديد دارند، بخصوص اگر در هفته اول شروع بثورات پوستی تجويز شود موثر باشد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>پيتر يازيس روزه آ، آسيکلووير خوراکی، ويروسهای HHV6, HHV7</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-147&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>دليری مينا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001528</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده پزشکی، گروه پوست- مو و زيبايی</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>مقايسه دقت Dentaport ZX در تعيين طول کانال دندانهای شيری تحليل رفته با تحليل نرفته</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه وهدف: از آنجايی که استفاده از راديوگرافی در کودکان به دليل خطرات اشعه، تداخل تصوير جوانه دندانهای دايمی با ريشه دندانهای شيری و عدم همکاری مشکلاتی را به همراه دارد، دستگا ههای آپکس ياب الکترونيکی (Electronic Apex Locator) در درمان اندودنتيک دندانهای شيری استفاده می شوند. دقت اين دستگاه ها در موارد وجود تحليل ريشه مخصوصا تحليلهای جانبی در دندانهای شيری مورد سوال است، لذا هدف اين مطالعه مقايسه دقت دستگاه Denaport ZX در تعيين طول کانال دندانهای شيری تحليل رفته با تحليل نرفته است.مواد و روش کار: در اين مطالعه بافت پالپی 52 دندان که قرار بود کشيده شوند خارج گرديد و طول کانال ريشه دندان ها توسط دستگاه Dentaport ZX تعيين شد و سپس دندانها کشيده شدند و طول حقيقی کانال دندان ها با فايل شماره 15 و با دقت 0.1 mm بوسيله کوليس اندازه گيری شد. اطلاعات حاصله با استفاده از آزمونهای chi-square، ضريب همبستگی درون گروهی و تجزيه و تحليل قرار گرفت و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: دقت دستگاه در موارد بدون تحليل ريشه، در حد فاصل ±0.5 ميليمتر از فورامن آپيکال 96.08% و در حد فاصل ±0.2 ميليمتر از فورامن آپيکال 84.31% بود. همچنين دقت دستگاه در موارد وجود تحليل ريشه، در حد فاصل ±0.5 ميليمتر از فورامن آپيکال 89.06% و در حد فاصل ±0.2 ميليمتر از فورامن آپيکال 53.12% بود (P&lt;0.05).نتيجه گيری: با توجه به نتايج بدست آمده از اين پژوهش دقت تعيين طول کانال ريشه دندان شيری توسط دستگاه Dentaport ZX در موارد وجود تحليل ريشه کمتر از موارد بدون تحليل ريشه می باشد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>درمان ريشه دندان، دندان شيری، آپکس ياب، ريشه تحليل رفته</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-148&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حيدری عليرضا</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001530</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات سلامت کودکان و نوجوانان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شهرابی مهدی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001531</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سراج بهمن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001532</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>بررسی نقش اکسی توسين بر ميزان اضطراب در يک زايمان طبيعی</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: اکسی توسين هورمونی است که نقش آن در بسياری از روندهای فيزيولوژيک مشخص شده است. از سويی مطالعات جديد نشان دهنده نقش اين هورمون در حوزه روانشناختی انسان مانند احساس دوست داشتن، ميزان اضطراب، روابط عاطفی زوجين و بروز رفتارهای مادری می باشد. هدف اين مطالعه بررسی نقش اکسی توسين بر ميزان اضطراب در زايمان طبيعی است.مواد و روش کار: اين پژوهش به روش کوهورت آينده نگر بر روی زنان در حال زايمان در بهمن و اسفند ماه سال 1386، در زايشگاه بيمارستان امام حسن مجتبی شهرستان داراب انجام شد. در اين پژوهش دو گروه مورد و کنترل، به تعداد هر گروه 40 نفر، مورد بررسی قرار گرفتند و تفاضل ميزان اضطراب زنانی که وارد فاز فعال زايمانی شده و اکسی توسين دريافت کرده بودند با استفاده از مقياس اشپيل برگر، در مقايسه با گروه کنترل مورد بررسی قرار گرفت. داده های بدست آمده با استفاده از آزمون های آماری کای دو، T مستقل و T زوجی مورد آناليز قرار گرفت و P&lt;0.05 معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: ميانگين سنی زنان در گروه مورد 24.3 سال و در گروه کنترل 25.3 سال بود (P=0.35) از لحاظ تعداد زايمان نيز، ميانگين تعداد زايمان در گروه مورد 3 و در گروه کنترل 2.9 بود (P=0.84). همچنين دو گروه از نظر وضعيت اقتصادی- اجتماعی و تحصيلات با يکديگر اختلافی نداشتند. (P=0.07) ميانگين ميزان اضطراب در دو گروه مورد بررسی قبل از دريافت اينداکشن با هم تفاوتی نداشت (P=0.05) اما بعد از دريافت اکسی توسين، ميانگين ميزان اضطراب در گروه مورد 27.4 و در گروه کنترل 32.3 بود که بيانگر کاهش بيشتر ميزان اضطراب در گروه مورد نسبت به کنترل بود (P=0.04) ميزان اضطراب در گروه مورد قبل و بعد از دريافت اينداکشن به ترتيب 54.7 و 27.4 بود (P=0.000). همچنين در گروه کنترل نيز ميانگين ميزان اضطراب قبل و بعد از دريافت اينداکشن به ترتيب 50.8 و 32.3 بود. (P=0.000)نتيجه گيری: يافته های حاصل از اين پژوهش نشان داد که اثر اکسی توسين بر کاهش ميزان اضطراب موثر است و مويد ساير مطالعات انجام شده توسط پژوهشگران در ساير کشورها می باشد.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>اکسی توسين، اضطراب، زايمان طبيعی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-149&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>معصومی راضيه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001534</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه مامايی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>لميعيان مينور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001535</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم پزشکی، گروه مامايی</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قائدی سميه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001536</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>شيوع پروتئينوری و هماچوری در غربالگری ادرار کودکان بدون علامت مدارس زاهدان</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمينه و هدف: يکی از روش های کشف زودرس بيماری ها غربالگری است پروتئينوری و هماچوری دو يافته غير طبيعی ادرار هستند که توسط غربالگری ادرار مشخص می شوند و در پيشگيری از بيماريهای مزمن کليه اهميت دارند هدف از اين مطالعه تعيين شيوع اين دو اختلال در کودکان 7 الی 15 ساله ای بود که علايمی از بيماری کليوی نداشتند.مواد و روش کار: اين مطالعه مقطعی توصيفی در سال 1382 بر روی 1169 دانش آموز 15-7 سال که به روش نمونه گيری خوشه ای تصادفی از بين دانش آموزان مدارس شهر زاهدان انتخاب شدند انجام شد، نمونه ادرار صبحگاهی در دو نوبت بوسيله نوار ادراری مورد سنجش قرار گرفت و بر اساس تغيير رنگ ايجاد شده، وجود يا عدم پروتئين يا خون در ادرار بررسی شد. در صورت مثبت بودن، نمونه ها جهت بررسی ميکروسکوپی به آزمايشگاه ارسال شدند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS 11 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: در اين مطالعه 1169 دانش آموز (51.4% دختر و 48.6% پسر) مورد بررسی قرار گرفتند و اختلال ادراری در 26 نفر (2.2%) به اثبات رسيد ميزان پروتئينوری در دختران 1.05 درصد و در پسران 0.33 درصد، ميزان هماچوری در دختران 1.2 درصد و پسران 1 درصد بود، پروتئينوری در دختران سه برابر و هماچوری دو برابر پسران بود.نتيجه گيری: شيوع اختلالات ادراری در کودکان مدارس زاهدان تقريبا مشابه نتايج مطالعات انجام شده در کشورهای ديگر است و به علت شيوع قابل توجه اختلالات ادراری و همراهی آنها با بيماريهای کليوی می توان از اين روش در تشخيص زودرس بيماريهای کليوی استفاده نمود.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>پروتئينوری، هماچوری، کودکان، مدارس</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-150&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>صادقی سيمين</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001538</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات سلامت کودکان و نوجوانان، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>هاديان محمدعلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001539</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>رخشانی فاطمه</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001540</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_issn></article_id_issn>
	<article_id_issn_online></article_id_issn_online>
	<article_id_pubmed></article_id_pubmed>
	<article_id_pii></article_id_pii>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<article_id_iranmedex></article_id_iranmedex>
	<article_id_magiran></article_id_magiran>
	<article_id_sid></article_id_sid>
	<title_fa>گزارش يک مورد لکوپنی پايدار متعاقب اوريون</title_fa>
	<title></title>
	<subject_fa></subject_fa>
	<subject></subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>پان سيتوپنی علل متعددی دارد. اين علل می توانند مادرزادی يا اکتسابی باشند. از بين عوامل اکتسابی بيماريهای عفونی يکی از مهمترين علل ايجاد کننده پان سيتوپنی هستند و در اين ميان ويروس ها يکی از شايعترين علل محسوب می شوند. اگر چه در بيماری اوريون که يک بيماری ويروسی نسبتا خوش خيم و خود محدود شونده است لکوپنی خفيف و ندرتا ترومبوسيتوپنی خفيف گزارش شده است اما جزو علل پان سيتوپنی تلقی نمی شود. اين گزارش يک دختر 14 ساله مبتلا به اوريون که متعاقب آن دچار پان سيتوپنی و سپس لکوپنی غير قابل برگشت شده را معرفی می کند.</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>اوريون، لکوپنی، نوتروپنی، پان سيتوپنی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>9</start_page>
	<end_page>15</end_page>
	<web_url>http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-151&amp;amp;slc_lang=fa&amp;amp;sid=fa</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>شريفی مود بتول</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001542</code>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقيقات بيماريهای عفونی و طب گرمسيری، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>داوودی سيدحسن</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001543</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محقق منتظری محمد</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001544</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مهدی زاده علی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>650031947532846001545</code>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa></affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>

