2

fa مقايسه اثر ونلافاکسين و متيل فنيديت در درمان اختلال کمبود Efficacy of Venlafaxine and Methylphenidate in the Treatment of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder پژوهشي Research زمينه و هدف: به دليل نقش نوروترانسميتر نوراپی نفرين و سروتونين در فرايندکنترل توجه و فعاليت و بر اساس شواهد بالينی جايگاه سيستم نورآدرنرژيک در علت شناسی و درمان اختلال کمبود توجه - بيش فعالی( ADHD ) به شدت مطرح می‌باشد . بنا بر اين با توجه به عوارض جانبی ناچيز ونلافاکسين به‌نظر می‌رسد که اين دارو دردرمان اختلال ADHD کودکان مؤثر ‌باشد . مواد و روش‌کار : در اين کارآزمائی بالينی در سال 86-85 در بيمارستان امام حسين(ع)تهران 40 کودک مبتلا به ADHD 6 تا 12 ساله مبتلا به اختلال کمبود توجه - بيش فعالی به طور تصادفی در دو گروه تحت درمان با ونلافاکسين و متيل فنيديت قرار گرفتند. بيماران از نظر سن، وزن، نوع و شدت اختلال همتا شدند. بيماران بر اساس معيارهای DSM IV و ADHD-Rating Scale مبتلا به نوع ترکيبی و کم توجه اختلال بودند. ارزيابی تغييرات حاصل از درمان با استفاده ازمقياس درجه بندی ADHD فرم والدين و معلمين در پايان هفته‌های دوم، چهارم، ششم انجام شد. برای آناليز داده ها از آزمون های -test t ، Chi-square ، ANOVA Repeated measure و نرم افزار SPSS 15 استفاده شد و سطح معناداري5 0/0 در نظر گرفته شد يافته ها : در هر دو گروه مورد مطالعه کاهش معناداری در علايم اختلال کمبود توجه-بيش فعالی رخ داد متيل فنيديت ميزان علايم ADHD را در فرم والد از 89/29 به 11/13 ) 001/0 (P= ودر فرم معلم از 05/29 به 32/15 ) 001/0 (P= در هفته ششم کاهش داد ونلافاکسين نيز ميزان علايم ADHD را در فرم والد از 67/26 به 94/21 ) 001/0 (P= و درفرم معلم از 22/27 به 56/21 ) 001/0 (P= کاهش داد. ميزان تاثير دارو در گروه متيل فنيديت به طور معنی داری بيشتر از گروه ونلافاکسين بود ) 001/0 (P= . شايع ترين عوارض در گروه ونلافاکسين به ترتيب تهوع، خواب آلودگی ، خشکی دهان و سرگيجه بود. نتيجه‌گيری : ونلافاکسين می تواند به عنوان يک داروی کم خطر در درمان اختلال کمبود توجه - بيش فعالی کودکان مطرح ‌باشد و می توان در بعضی از موارد از آن استفاده کرد. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 69 تا 77 ) Efficacy of Venlafaxine and Methylphenidate in the Treatment of Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder Background : The role of noradrenergic system is strongly considered in etiology and treatment of attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). Regarding the role of norepinephrin and serotonin neurotransmitters in activity and attention control processes, this study was performed to compare effectiveness of venlafaxine and methylphenidate in the treatment of ADHD. Materials and Methods: Forty children with ADHD (aged 6-12) were randomly allocated to receive venlafaxine or methylphenidate in a 6-week clinical trial in Emam-Hossein Hospital. There were no significant differences between groups for age, weight, type and severity of the disorder. Based on DSM-IV criteria and ADHD Rating Scale, patients were diagnosed as having combined and inattentive types of ADHD. Treatment outcome was assessed using parent and teacher versions of ADHD Rating Scale in weeks 2, 4 and 6 . Results: There was a statistically significant decrease in ADHD Rating Scale scores and clinical improvement in each group and there was significant difference between two groups. The most common adverse effects in venlafaxine group were nausea, sedation, dry mouth and dizziness . Conclusion: Venlafaxine is effective in treatment of children with ADHD and could be used as a safe drug in these children though further studies with greater sample sizes are needed to confirm these results . کليد‌واژه ها : اختلال کمبود توجه- بيش فعالی، کودکان ، ونلافاکسين، متيل فنيديت Keywords : Attention deficit hyperactivity disorder, children, venlafaxine, methylphenidate. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-344&slc_lang=fa&sid=fa Mahboubeh Firoozkoohi محبوبه فيروزکوهی مقدم 650031947532846001546 No Fariba Arabgol فريبا عرب گل farabgol@sbmu.ac.ir 650031947532846001547 Yes بيمارستان امام حسين(ع) بخش روانپزشکی اطفال Sepideh Rajezi سپيده راجزی 650031947532846001548 No جمال شمس 650031947532846001549 No

fa بررسی تاثير مصرف خاکشير دراواخربارداری برشروع خودبخودی وسير زايمان درخانمهای نخست زا Assessment of the Effect of Sisymbrium Consumption on Spontaneous Labor in Nulipars پژوهشي Research زمينه وهدف: حاملگی طول کشيده يکی ازمهمترين معضلات مامايی است که علاوه بر عوارض متعدمادری و جنينی تاحد قابل توجهی ميزان سزارين را افزايش داده است. تجربيات نشان می دهد که زنانی که در دوران بارداری از خاکشير استفاده کرده اند زايمان واژينال موفق تری داشته اند. هدف از اين مطالعه بررسی تاثيرمصرف خاکشيربرشروع خودبخودی زايمان در خانمهای نخست زا درشهر رفسنجان بوده است. موادو روش کار: اين کار آزمايی بالينی دوسوکوردر سال 1385 در شهر رفسنجان انجام شد. از بين مراجعه کنندگان به مراکز بهداشت سطح شهر و به روش تصادفی دو گروه85 نفره انتخاب شدند و به هر نفر 28 بسته دو متقالی خاکشير از هفته 37 بارداری به گروه مداخله داده شد. ابزار گرد آوری اطلاعات پرسشنامه بود که قسمتی از آن ابتدا در 7 مرکز بهداشت سطح شهر رفسنجان و بقيه در زايشگاه توسط ماماهای آموزش ديده تکميل شده و بعد از جمع آوری داده ها از تستهای T مستقل و X2 و نرم افزار SPSS برای آناليز استفاده شد و 05/0P< معنی دار تلقی گرديد. يافته ها: بين دو گروه مداخله و غيرمداخله از نظر شروع خود بخودی دردها اختلاف معنی دار آماری مشاهده نشد (29/0=P ) اما القاء زايمان (00/0=P) ، معرفی از پزشک جهت اينداکشن (043/0=P)، سزارين (032/0=P )در گروه غيرمداخله بيشتر و ضريب بی شاپ (003/0=P )، ديلاتاسيون (00/0=P ) و افاسمان سرويکس (008/0= P) که همگی نشان دهنده رسيدگی سرويکس و آمادگی رحم برای زايمان طبيعی است در گروه مداخله بيشتر بود. نتيجه گيری: نتايج نشان دادکه خاکشير با اثر احتمالی بر روند زايمان به شکل آماده نمودن دهانه رحم باعث افزايش احتمال زايمان واژينال می شود لذا توصيه می گردد با توجه به اينکه مصرف خاکشير دردوران بارداری منع مصرف ندارد در زنان باردار جهت تسهيل زايمان استفاده شود. (مجله طبيب شرق،‌ دوره 10، شماره 3، پائيز 1387، ص 79 تا 86) <shape id="_x0000_s1026" style="MARGIN-TOP: 3.3pt Z-INDEX: 1 LEFT: 0px MARGIN-LEFT: 369pt WIDTH: 130.8pt TEXT-INDENT: 0px POSITION: absolute HEIGHT: 36pt TEXT-ALIGN: left" type="#_x0000_t202" stroked="f" filled="f"><textbox style="mso-next-textbox: #_x0000_s1026"></textbox></shape> Background: Post-term pregnancy is one of the important problems in obstetrics which increases the rate of cesarean in addition to several complications for mother and fetus. Some reports have shown that these problems less occurred in women who use herbal medicine like sysembrium and they also have more successful vaginal delivery than others. The goal of this study was to assess the effect of sisymbrium consumption on spontaneous labor in nulipars.Materials and Methods: In this double blind controlled clinical trial, 85 pregnant women who referrers to the health care center were enrolled. They were randomly assigned to receive 28 sachets of 5gr sisymbrium (to use from 37th week of pregnancy) or no treatment. The data gathered using a questionnaire which was completed by trained midwives.Results: There was no significant difference between the intervention group and control group in the spontaneous beginning of their pains (p=0.29), but the induction of labor, the doctor's introduction for induction (p=0.043), cesarean rate (p=0.032) were higher in the non-intervention group. Whereas the Bishop's score (p=0.003), dilatation (p=0.00) and cervix effacement (p=0.008) were higher in intervention group.Conclusion: This study showed that the probable effects of sisymbrium in the parturition process increase the probability of vaginal delivery. Since there is no contraindication for sisymbrium use during pregnancy, it is recommended that the pregnant women consume it in order to facilitate labor. گل‌واژه ها:خاکشير، القاء زايمان، شروع خودبخودی زايمان، سزارين، رفسنجان Keywords: Sisymbrium, induction, spontaneous labor, cesarean. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-345&slc_lang=fa&sid=fa Neda Mohammadini ندا محمدی نيا mohammadinia55@yahoo.com 650031947532846001550 Yes ايرانشهر، دانشکده پرستاری و مامائی،گروه پرستاری Mohammad Ali Rezaei محمد علی رضائی 650031947532846001551 No Marziyeh Loripoor مرضيه لری پور 650031947532846001552 No Reza Vazirinejad دکتر رضا وزيری نژاد 650031947532846001553 No

fa بررسی مقايسه ای کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک و پلی آلومينيوم کلرايد در حذف کدورت از آب آشاميدنی Effectiveness of Three Coagulants of Polyaluminum Chloride, Aluminum Sulfate and Ferric Chloride in Turbidity Removal from Drinking Water پژوهشي Research زمينه و هدف: فرآيند انعقاد در تصفيه آب از جايگاه ويژه ای برخو ر داراست به طوری که مطالعات زيادی پيرامون بهترين نوع ماده منعقد کننده، جهت حذف کدورت صورت پذيرفته است. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک و پلی آلومينيوم کلرايد در حذف کدورت از آب آشاميدنی صورت پذيرفت. مواد و روش کار: پژوهش حاضر در مقياس آزمايشگاهی و با استفاده از دستگاه جارتست درسال1386 در آزمايشگاه شيمی آب و فاضلاب دانشکده بهداشت زاهدان انجام شد. آزمايشات به منظور مقايسه کارايی منعقد کننده های سولفات آلومينيوم، کلريد فريک و پلی آلومينيوم کلرايد در حذف کدورت، بر مبنای متغيرهايی چون غلظت ماده منعقد کننده ( mg/l 40، 30، 20، 10، 5) ، pH (5/7، 7 ، 5/6، 0/6، 5/5) و کدورت ( NTU 80 تا 10) صورت پذيرفت. نمونه ها پس از آماده سازی در دستگاه جارتست تحت عمل اختلاط سريع با 380 دور در دقيقه به مدت يک دقيقه و اختلاط آرام با سرعت 30 دور در دقيقه به مدت 20 دقيقه وهمچنين مدت 30 دقيقه جهت ته نشينی در شرايط سکون قرار گرفتند . درپايان کدورت باقی مانده نمونه ها با دستگاه کدورت سنج اندازه گيری شده و کارايی هر يک از منعقد کننده های ذکر شده در حذف کدورت با استفاده از آناليزکو واريانس و رگرسيون تعيين و نمودارهای مربوطه با استفاده از نرم افزار Excel ترسيم شد و 05/0 P< معنی دار تلقی گرديد يافته ها: نتايج حاصله نشان داد که برای منعقد کننده سولفات آلومينيوم افزايش دوز مصرفی تا mg/l 40 سبب کاهش کدورت می شود به طوری که از کدورت های 10 تا NTU 80 تنها در کدورت های اوليه NTU 40 و10 با دوز تزريقی mg/l 20 و10 راندمان حذف تقريبا برابر با 9/99 درصد می باشد. برای منعقد کننده کلريد فريک بالاترين راندمان حذف 96 درصد در دوز تزريقی mg/l 20 و کدورت اوليه 10 حاصل شد. همچنين برای منعقد کننده پلی آلومينيوم کلرايد راندمان حذف کدورت برابر 99 درصد در دوز تزريقی mg/l 40 (کدورت اوليه 10 و NTU 40 ) بدست آمد. از طرفی تاثير pH درحذف کدورت برای همه غلظت ها يکسان بود (001/0 P< ). نتيجه گيری: در مجموع نتايج حاصله از مقايسه اثر منعقد کننده های ذکر شده در حذف کدورت بيانگر آن است که بهترين منعقد کننده جهت حذف کدورت در محدوده pH 5/7- 5/5 ترکيب سولفات آلومينيوم است و از طرفی با افزايش دوز منعقد کننده مصرفی راندمان حذف نيز افزايش می يابد. همچنين نتايج حاصله نشان داد که راندمان حذف متاثر از کدورت اوليه بوده به طوری که هرچه کدورت اوليه بيشتر باشد راندمان حذف نيز بيشتر خواهد بود. (مجله طبيب شرق،‌ دوره 10، شماره 1، بهار 87، ص 87 تا 95) Background: Since coagulation and flocculation are essential processes for turbidity removal from drinking water, many studies have been conducted on different coagulant. This study was done to compare the efficacy of three coagulants of polyaluminum chloride, aluminum sulfate and ferric chloride in turbidity removal from drinking water. Materials and Methods: The present study -a pilot scale experiment- was conducted in the laboratory of water and wastewater chemistry of Zahedan public health school in 2007. Laboratory experiments were performed using distilled water containing synthetic Caoline. Eight turbidity levels (10-80 NTU), five pH levels (5.5, 6.0, 6.5, 7.0 and 7.5) and five coagulants doses (5, 10, 20, 30 and 40 mg/l) were used for jar test. Rapid mixing for all experiments was 380 rpm for one minute and slow mixing was 30 rpm for 20 minutes. At the end of every experiment, residual turbidity was measured by turbidity meter. Removal efficiency for various conditions was determined by covariance and regression analysis. Results: The results indicated that an increase of aluminum sulfate dose up to 40 mg/l can increase removal efficiency to 99.9%. The highest removal efficiency for ferric chloride occurred at feed dose of 20 mg/l and primary turbidity of 10 NTU, while for PAC the highest removal efficiency (99%) occurred at 40 mg/l. Effect of pH in turbidity removal for all experiments was similar. Conclusion: This study highlighted that the best coagulant for turbidity removal (pH= 5.5-7.5) is aluminum sulfate, because as the coagulant dose rises up, the removal efficiency increases significantly. Efficiency removal also depends on the initial turbidity. کليد‌واژه ها: تصفيه آب، انعقاد و لخته سازی، سولفات آلومينيوم، کلرايد فريک، پلی آلومينيوم کلرايد Keywords: Water treatment, coagulation, flocculation, aluminum sulfate, ferric chloride, polyaluminum chloride 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-346&slc_lang=fa&sid=fa Ferdos Kord Mostafapoor دکتر فردوس کرد مصطفی پور ferdos_66 @yahoo.com 650031947532846001554 Yes Research Center for Health Promotion and Social Development, Zahedan University of Medical Science and Health Services, Zahedan, Iran مرکز تحقيقات توسعه اجتماعی و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان دکتر ادريس بذر افشان 650031947532846001555 No مهندس حسين کمانی 650031947532846001556 No

fa مطالعه اثرات هيستوپاتولوژيک فيوم های جوش لحيم بر اپی تليوم مجاری ناقل هوا در موش صحرايی Histopathological Effects of Soldering Fumes on Respiratory Tract Epithelium in Rat پژوهشي Research <p class="ListParagraph" dir="rtl" style="TEXT-JUSTIFY: kashida MARGIN: 0in 0in 0pt DIRECTION: rtl TEXT-INDENT: 0.2in LINE-HEIGHT: 110% unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0% mso-add-space: auto" align="justify">زمينه و هدف: آلاينده های لحيم کاری طيف وسيعی از گازها و بخارات فلزی را در بر می گيرند که می توانند در ايجاد بيماريهای ريوی- شغلی نقش مهمی داشته باشند. مهمترين اين آلاينده ها شامل فرمالدئيد، قلع و سرب می باشند. مطالعات نشان داده اند که اپی تليوم تنفسی به عنوان اولين سد بيولوژيک در برابر اين آلاينده ها از خود واکنش نشان می دهد. هدف از اين مطالعه شناسايی تغييرات کمی حاصل از تاثير اين آلاينده ها در شرايط کنترل شده بر اپی تليوم تنفسی نای در موش صحرايی بود. مواد و روش کار: 48 سر موش صحرايی نر بالغ از نژاد Sprague Dawley به صورت تصادفی در دو گروه آزمايش (30 n=) و شاهد (18n= ) شدند. موشها پس از سازش با شرايط استاندارد خانه حيوانات در گروه آزمايش به مدت 1ساعت (ساعت 12الي13) تحت تاثير فيوم ها در اتاقک گاز با حجم 83/. متر مکعب با شرايط ثابت لحيم کاری با سرعت 5 متر بر دقيقه قرار گرفتند. بطور روزانه هوای داخل اتاقک گاز برای اندازه گيری فرمالدئيد، قلع و سرب به دو روش متفاوت نمونه برداری می شد. حيوانات گروه آزمايش و شاهد با توجه به جدول زمانی به سه زير گروه 2، 4 و 6 هفته ای تقسيم شدند و آنگاه در موعد مقرر با بيهوشی عميق کشته شده و نمونه گيری از نای انجام شد. نمونه ها طبق روش معمول در بافت شناسی پاساژ داده شده و برشهای تهيه شده با رنگ آميزی هماتوکسيلن و ائوزين، پس از کاليبراسيون ميکروسکوپ نوری مورد مطالعه ی کمی قرار گرفتند. اطلاعات جمع آوری شده به کمک نرم افزار آماری SPSS با تست LSD مورد بررسی قرار گرفتند و 05/0p< معنی دار تلقی گرديد.يافته ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که اختلاف ضخامت اپی تليوم تنفسی نای بين گروههای شاهد و آزمايش در تمام گروهها معنی دار بود. (000/0p<) همچنين اختلاف ضخامت در گروه آزمايش 6 هفته ای با گروه 2 هفته ای معنی داری بود (001/0p<) . ميزان فرمالدئيد، قلع وسرب در هوای تنفسی به ترتيب به ميزانmg/m3193/0، mg/m335/0 وmg/m3 3 بود.نتيجه گيری: به نظر می رسد آلاينده های حاصل از لحيم کاری ضخامت اپی تليوم تنفسی در نای را تغيير می دهند و اين روند از يک الگوی افزايشی تبعيت می کند. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 107 تا 114) Background: Fumes generating during soldering process are a group of metal vapors and gases such as tin, lead and formaldehyde which are one of the main reasons for lung diseases in solders. Respiratory epithelium in trachea is the first biological barrier which responds to these fumes. The aim of this study was to identify the quantitative effects of these fumes in respiratory epithelium of rats. Materials and Methods: A total number of 48 adult male Sprague Dawley rats were randomly divided into experimental (n=30) and control (n=18) groups. Each group was subdivided into 2, 4 and 6-week subgroups based on the time of tissue sampling. After adaptation to standard situation in animal house, rats in experimental group were exposed to soldering fumes for 1 hour in exposure chamber (0.83m3). Air sampling from the exposure chamber was done daily with two different methods. According to the schedule, tissue specimens were taken from trachea in deep anesthesia. After processing, all samples were sectioned and stained and the thickness of the respiratory epithelium of trachea was measured under light microscopy. Results: There was a significant difference between all of control and experimental subgroups (p<0.000). There was also a significant difference between experimental groups of 6-week subgroup with 2-week subgroup (p<0.001). The amount of the formaldehyde, tin (Sn) and lead (Pb) in gas exposure chamber was 0.193 mg/m3, 0.35 mg/m3 and 3 mg/m3 respectively. Conclusion: It seems that the respiratory epithelium of the trachea responds to the soldering fumes and the changes in epithelial thickness are time dependent. کليد‌واژه ها: بيماريهای شغلی، ريه، آلاينده های لحيم کاری، اپی تليوم تنفسی، نای Keywords: Soldering fumes, respiratory epithelium, trachea, formaldehyde. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-348&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Reza Arab دکتر محمدرضا عرب mr_arabz@yahoo.com 650031947532846001557 Yes Dept of Anatomy, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences and Health Services, Zahedan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده پزشکی، گروه علوم تشريحی Ramazan Mirzaei دکتر رمضان ميرزايی 650031947532846001558 No Mehrbod Karimi دکتر مهربد کريمی 650031947532846001559 No AbbasAli Moin دکتر عباسعلی معين 650031947532846001560 No Rezvaneh Mashhadi رضوانه مشهدی 650031947532846001561 No

fa بررسی تاثير ضدعفونی کنندگی دکونکس 53 پلاس 5 و 10 درصد در استرليزاسيون سريع مخروط های گوتاپرکا Effectiveness of 5% and 10% Deconex53plus in Rapid Decontamination of Gutta-percha Cones پژوهشي Research <p class="MsoNormal" dir="rtl" style="TEXT-JUSTIFY: kashida MARGIN: 0in 0in 0pt DIRECTION: rtl TEXT-INDENT: 0.2in LINE-HEIGHT: 110% unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0%" align="justify">زمينه و هدف: درمان موفقيت آميز ريشه دندان به حذف کامل يا کاهش ميکروارگانيسم های موجود در کانال و ممانعت از آلودگی مجدد کانال طی مراحل پرکردن بستگی دارد. امروزه در درمان ريشه دندان مخروط های گوتاپرکا به عنوان اصلی ترين ترکيب پرکننده مورد استفاده قرار می گيرند. ازآنجايی که مخروط های گوتاپرکا به دليل تغيير ماهيت ساختاری قابل استرليزاسيون با روش های حرارتی (فور يا اتوکلاو) نمی باشند، آلودگی زدايی سريع آنها با يک ماده ضدعفونی کننده شيميايی مناسب ، بهترين شيوه خواهد بود. هدف از اين مطالعه بررسی تأثير ضدعفونی کنندگی رقت های 5 و 10 درصد دکونکس 53 پلاس در استرليزاسيون سريع مخروط های گوتاپرکا بود.<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="TEXT-JUSTIFY: kashida MARGIN: 0in 0in 0pt DIRECTION: rtl TEXT-INDENT: 0.2in LINE-HEIGHT: 110% unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0%" align="justify">مواد و روش کار: در اين مطالعه 480 عدد مخروط گوتاپرکا با کشت های ميکروبی خالص استاندارد از سه گونه باکتری(استافيلوکوکوس آرئوس ATCC:25923 ، اشرشياکلیATCC:25922 و اسپورهای باسيلوس سابتيليس ATCC:6633) آلوده شدند. گروه های مختلف از مخروط های گوتا پرکای آلوده به مدت 30 و 60 ثانيه به ترتيب در معرض محلول 5% و 10% دکونکس 53 پلاس قرار گرفتند. هرمخروط گوتاپرکا بطور جداگانه به لوله آزمايش حاوی سالين نرمال منتقل شد و از رقت 1% محلول سالين حاصل از شستشو به منظور شمارش باکتری ها مطابق با روش شمارش قطره ای کشت استفاده گرديد. نتايج بر اساس تعداد باکتری در هر ميلی ليتر از نمونه محاسبه گرديد. برای هر گروه، کنترل مثبت و منفی نيز در نظر گرفته شد.داده ها با استفاده از آزمونT و آزمون آناليزواريانس يکطرفه در نرم افزار SPSSمورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و 05/0>P معنی دار تلقی گرديد.<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="TEXT-JUSTIFY: kashida MARGIN: 0in 0in 0pt DIRECTION: rtl TEXT-INDENT: 0.2in LINE-HEIGHT: 110% unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0%" align="justify">يافته ها: پس از مجاورت مخروط های گوتاپرکا با دو رقت مختلف دکونکس 53پلاس ميانگين تعداد باکتری در هر ميلی ليتر از نمونه مورد آزمايش در رقت 5% برابر 2-10×00/5 و برای رقت 10% ، صفر بودکه با استفاده ازآزمون T اين اختلاف معنی دار بود (003/0=P).<p class="MsoNormal" dir="rtl" style="TEXT-JUSTIFY: kashida MARGIN: 0in 0in 0pt DIRECTION: rtl TEXT-INDENT: 0.2in LINE-HEIGHT: 110% unicode-bidi: embed TEXT-ALIGN: justify TEXT-KASHIDA: 0%" align="justify">نتيجه گيری: با توجه به اينکه محلول دکونکس 53 پلاس 10 در مدت 30 ثانيه همه مخروط های گوتاپرکای آلوده شده را ضدعفونی کرده و در دسترس است استفاده از اين محلول در استرليزاسيون سريع مخروط های گوتاپرکا مناسب به نظر می رسد. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 97 تا 105 ) Background: Success of endodontics treatment depends on removing or reducing microorganisms in root canals. Gutta-percha cones are now widely used to fill root canals. Because of gutta-percha cones are deformed by heat sterilization methods (hot oven or autoclave), rapid chemical decontamination is desired. The purpose of this study was to determine the effectiveness of Deconex53plus for rapid decontamination of gutta-percha cones. Materials and Methods : A total number of 480 gutta-percha cones were contaminated with standard pure culture of three species of bacteria (Staphylococcus aureus ATCC: 25923, Escherichia coli ATCC: 25922 and Bacillus subtilis ATCC: 6633). The cones were treated for 30 and 60 seconds with Deconex53plus at concentration of 5% and 10%. Then each cone was transferred to a tube containing sterile normal saline and mixed for 30 seconds with vortex shaker. This saline was diluted to 0.01%. Bacterial counting was carried out by drop counting method. After incubation, colony forming unit per millimeter was calculated for each plate. Results: Two concentrations of 5% and 10% Deconex53plus destroyed vegetative cells and bacterial spores in 30 seconds. According to statistical analysis all solutions were efficient for cold sterilization of gutta-percha cones at short time period. Conclusion: Deconex53plus is a potent antiseptic agent because all contaminated gutta-percha cones were decontaminated in 30 seconds. Because of irritative effects and crystallization of sodium hypochlorite, Deconex53plus should be used for rapid decontamination of gutta-percha cones. کليد‌واژه ها: مخروط گوتاپرکا، دکونکس 53 پلاس، استرليزاسيون سريع ، ضدعفونی کنندگی Keywords: Gutta-percha cones, Deconex53plus, rapid sterilization, decontamination. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-347&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Mohammadi Sichani مريم محمدی سيچانی mohammadis_m@yahoo.com 650031947532846001562 Yes * Dept of Microbiology, Faculty of Biology, Flaverjan Islamic Azad University, Iran. فلاورجان،دانشگاه آژاد اسلامی Baharak Bahreini دکتر بهارک بحرينی 650031947532846001563 No Akbar Hasan Zadeh اکبر حسن زاده 650031947532846001564 No Somaye Parsafar سميه پارسافر 650031947532846001565 No

fa بررسی شاخص های آناتوميک راه هوايی بيماران دارای لوله گذاری مشکل کانديد عمل جراحی انتخابی Evaluation of Airway Anatomical Characteristics after Elective Surgery with Difficult Intubation پژوهشي Research زمينه و هدف: کنترل راه های هوايی در بيماران بسيار بدحال برای پزشکان مراقبتهای اوليه و حتی برای متخصصين بيهوشی يکی از پراسترس ترين وضعيتها به شمار می رود هدف از اين مطالعه ارزيابی خصوصيات آناتوميکی راه هوايی بيماران دارای لوله ‎ گذاری مشکل پس از عمل جراحی الکتيو می ‎ باشد. مواد و روش کار: در اين مطالعه توصيفی مقطعی، 51 بيمار تحت عمل جراحی الکتيو با بيهوشی عمومی بررسی شدند. در ريکاوری پس از هوشياری بيماران از نظر کلاس مالامپاتی، فاصله تيرومنتال، حرکات سر و گردن، فاصله بين دندان ‎ های فوقانی و تحتانی، حرکت و عقب رفتگی منديبول، وضعيت دندان ‎ ها و نمره سختی لوله گذاری ارزيابی شدند. اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss و آزمون آماری کروسکال واليس آناليز گرديد و 05/0 P< معنی دار تلقی گرديد . يافته ها: در اين بررسی 8/60 درصد بيماران را مردان و 2/39 درصد را زنان تشکيل می دادند. ميانگين سن و وزن بيماران مورد بررسی به ترتيب 6/11 ± 86/41 سال و 93/15 ± 52/72 کيلو گرم بود. BMI بالای 25 در 9/54 درصد افراد ديده شد. فراوانی بيماران دارای کلاس مالامپاتی III 8/58 درصد و کلاس IV 7/15 درصد بود. زاويه اکستانس ی ون گردن، فاصله تيرومنتال، فاصله دندانهای بالا و پايين و درجه سختی لوله گذاری به ترتيب 5 ± 23/43 درجه، 98/1 ± 61/6 سانتی متر، 88/0 ± 66/4 و 44/1 ± 91/5 سانتی متر بود. فراوانی بيماران بادندانهای پيشين بالای نرمال 3/33 درصد، فک نرمال 7/62 درصد و م ن ديب و ل نرمال 3/82 درصد بود . نتيجه گيری: متغيرهای مختلفی،پيش ‎ بينی راه هوايی مشکل را تعيين می ‎ کنند. در مطالعه حاضر به نظر می ‎ رسد کلاس مالامپاتی، عقب رفتگی فک تحتانی و بيرون زدگی دندان ‎ های پيشين فوقانی بتوانند لوله گذاری مشکل را پيش ‎ گويی کنند. ( طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 115 تا 123) Background: Over the years there has been a great deal of research conducted on recognition and prediction of the difficult intubation. The goal of this study was to assess the anatomical conditions of airway in patients with difficult intubation after elective surgery. Materials and Methods: In this cross–sectional prospective study, 51 patients who were undergoing elective surgery under general anesthesia were enrolled. After awareness of patients in recovery room, Mallampati score, thyromental distance, head and neck movements, distance between upper and lower teeth, mandibular translation and backward movements, teeth conditions, difficulty score were evaluated. Results: In this study, %60.8 and %39.2 of patients were male and female respectively. Mean age and weight of patients were 41.86 ± 11.6 Y and 72.52 ± 15.93 kg respectively. The Body Mass Index was more than 25 in %54.9 of patients. The frequency of Mallampati class III and IV were %58.8 and %15.7. Neck extension degree, thyromental distance, distance between upper and lower teeth, and difficult intubation score were 43.23 ± 5 degree, 6.61 ± 1.98, 4.66 ± 0.88 and 5.91 ± 1.44 cm respectively. The frequency of normal upper teeth, normal jaw and normal mandible were %33.3, %62.7 and %82.3. Conclusion: This study showed that mallampati score, mandibular backward and upper teeth protrusion can predict difficult intubation better that other factors. کليد‌واژه ها : لوله گذاری مشکل،آناتومی راه هوايی، مالامپاتی Key words: Difficult intubation, airway anatomy, Mallampati class. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-349&slc_lang=fa&sid=fa Mitra Jabalameli دکتر ميترا جبل عاملی 650031947532846001566 Yes Dept of Anesthesiology, Faculty of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences and Health Services, Isfahan, Iran اصفهان،مرکز پزشکی الزهرا (س) Mahmoud Saghaei دکتر محمود سقايی 650031947532846001567 No Majid Jaberzadeansari دکتر مجيد جابر زاده انصاری 650031947532846001568 No

fa بررسی تغييرات سايتوکينهای پيش التهابی و عامل فعاليت التهاب عروقی پس از تمرينات استقامتی منظم Changes in Pre-Inflammatory Cytokines and Markers of Vascular Inflammation after Regular Endurance Training پژوهشي Research زمينه و هدف : شواهد زيادی نشان می دهندکه سايتوکينهای پيش التهابی و مولکولهای چسبان سلولی که موجب افزايش فعاليت آندوتليال عروقی می شوند و به عنوان شاخصهای التهابی جديد معرفی گرديده اند، در پيش بينی و پيشگويی بيماريهای قلبی عروقی از حساسيت و دقت بيشتری برخوردار بوده و نقش مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز دارند. هدف از اين مطالعه بررسی تغييرات سايتوکينهای پيش التهابی و عامل فعاليت التهاب عروقی پس از تمرينات استقامتی منظم در موشهای ويستار بود. مواد و روش کار: دراين مطالعه تجربی 24 سر موش صحرايی نر 3 ماهه ويستار در محيطی کنترل شده نگهداری و به طور تصادفی در دو گروه کنترل (12= n با وزن 3 ± 211 گرم) و تجربی(12= n با وزن 7 ± 208 گرم) تقسيم شدند. برنامه تمرينی به مدت 12 هفته و هفته ای 3 جلسه با مدت و شدت مشخص اجرا و خونگيری پس از 14 ساعت ناشتا در مراحل مختلف و با شرايط مشابه انجام شد. برای آناليز بيوشيميايی و سنجش مقادير sICAM-1 از کيت تجاری الايزا شرکت R&D و برای سنجش مقادير IL-1β و TNF-α از کيتهای تجاری الايزا شرکت Koma استفاده شد. داده های حاصل با استفاده از آزمونهای t وابسته و t مستقل تجزيه و تحليل شدند. سطح معنی داری آماری 05/0= P در نظر گرفته شد. يافته ها: يک جلسه تمرين استقامتی در مقادير شاخصهای التهابی نسبت به گروه کنترل تغيير معنی داری ايجاد نکرد. پس از 12 هفته، در مقادير IL-1β (045/0= p )، TNF-α (047/0= p ) و sICAM-1 (028/0= p )گروه کنترل افزايش معنی داری ديده شد. در حالی که مقادير IL-1β (002/0= p )، TNF-α (016/0= p ) و sICAM-1 در گروه تجربی کاهش معنی داری يافت(000/0= p )، و در مقايسه بين گروه‌های کنترل و تجربی در متغيرهای IL-1β (039/0= p )، TNF-α (028/0= p )، sICAM-1 تفاوت معنی‌داری مشاهده گرديد. (000/0= p ) نتيجه گيری: نتايج اين تحقيق نشان داد با توجه به حساسيت و دقت بيشتر شاخصهای التهابی جديد، اندازه گيری اين شاخصها، ابزار سودمندی در تشخيص التهاب و اختلالات عروقی و پيشگوی بيماريهای قلبی عروقی است و از طرفی تمرينات استقامتی منظم و طولانی مدت(55 تا 85 درصد Vo2max ) با کاهش مقادير اين شاخص ها ( IL-1β ، TNF-α و sICAM-1 ) و کاهش التهاب، در پيشگيری، کنترل و کاهش آترواسکلروز نقش موثری ايفا نمايد. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 125 تا 135) Background: Growing evidence indicates that pre-inflammatory cytokines and cellular adhesion molecules that increase vascular endothelial activity are more sensitive in anticipating cardiovascular diseases. These novel inflammatory markers may play an important role in pathogenesis of atherosclerosis. The purpose of this study was to determine the changes in pre-inflammatory cytokines and markers of vascular <tt></tt>inflammation after regular endurance training in Wistar rats. Materials and Methods: In this experimental study, 24 male rats (3 months old) were kept in a controlled condition and were divided into two different control (n=12, weight=211±3gr) and experimental (n=12, weight=208±7gr) groups. The training program was performed 3 times a week for 12 weeks under certain duration and speed. The blood sampling was performed after 14 fasting hours in different stages and with the same conditions. Elisa trade kits were used to measure sICAM-1, TNF-a, and IL-1β. Resulting data were analyzed by dependent and independent t-tests (α=0.05). Results: A significant increase was observed in IL-1β (p=0.045), TNF-a (p=0.047), and sICAM-1(p=0.028) levels in control group, while a significant decrease in IL-1β (p=0.002), TNF-a (p=0.016), and sICAM-1 levels was shown in experimental group (p=0.000). Also, a significant difference was observed in comparison between control and experimental groups about IL-1β (p=0.039), TNF-a (p=0.028), and sICAM-1 (p=0.000). Conclusion: The results of this study showed that regular endurance training (Vo2max 55-85%) reduces the amounts of inflammatory markers of cardiovascular diseases including sICAM-1, TNF-a, and IL-1β. This training method can play an efficient role in declining the risk of atherosclerosis by lowering markers of vascular inflammation. Keywords: IL-1β, TNF-α, sICAM-1, endurance training, inflammatory, atherosclerosis. کليد‌واژه ها : IL-1β ، TNF-α ، ICAM-1 ، تمرين استقامتی، التهاب، آترواسکلروز 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-350&slc_lang=fa&sid=fa Mehdi Mogharnasi دکتر مهدی مقرنسی m_mogharnasi@yahoo.com 650031947532846001569 Yes Dept of Physical Education and Sport Sciences, University of Sistan and Baluchestan, Iran. دانشگاه سيستان و بلوچستان، گروه تربيت بدنی و علوم ورزشی Abbas Gaeini دکتر عباسعلی گائينی 650031947532846001570 No Darush Sheikholeslami دکتر داريوش شيخ الاسلامی وطنی 650031947532846001571 No

fa مقايسه وضعيت پريودونتال مادران دارای زايمان زودرس وتولد نوزاد کم وزن با مادران دارای زايمان طبيعی Periodontal Status in Mothers with Preterm Labor and Low Birth Weight Infants in Comparison to Mothers with Term Labor and Normal Birth Weight Infants پژوهشي Research زمينه و هدف: مطالعات جديد نشان می دهد که بيماری های پريودونتال به عنوان بيماری عفونی قادرند بر طول مدت حاملگی و وزن نوزاد هنگام تولد موثر باشند.هدف از اين مطالعه بررسی مقايسه ای وضعيت پريودونتال زنان با زايمان زودرس (کمتر از 37 هفته) و يا تولد نوزاد با وزن کمتر از 2500 گرم با زنان با دارای زايمان و نوزاد طبيعی بوده است. مواد و روش کار: دراين مطالعه مورد شاهدی تعداد 55 مادر با زايمان زودرس ويا تولد نوزاد کم وزن (به عنوان گروه مورد) و 55 مادر با زايمان طبيعی (به عنوان گروه شاهد) در بيمارستان علی بی ابيطالب (ع) زاهدان در بهار وتابستان 86 مورد بررسی قرار گرفتند . انتخاب نمونه ها به صورت آسان و در دسترس و زمان انجام معاينات 1 تا 2 روز پس از زايمان بوده است. پارامترهای پريودونتال BOP , AL , PD و GR مورد بررسی قرار گرفتند. نتايج در نرم افزار spss با استفاده از آمار توصيفی وتحليلی وتست مان ويتنی با سطح معنی داری 05/0 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين عمق پاکت (PD) در گروه مورد 43 /0 ± 87/2 ميلی متر ودر گروه شاهد 49/0 ± 73/2 ميلی متر بود. ميانگين از دست رفتن چسبندگی (AL) در گروه مورد 47/0 ± 56/3 ميلی متر ودر گروه شاهد 44/0 ± 46/3 ميلی متر بود.در گروه مورد افراد دارای 2 تا 4 محل با خونريزی حين پروب کردن (BOP) ويا دارای 4 تا 6 محل با BOP از گروه شاهد بيشتر بود. (05/0 p < ) در گروه شاهد تعداد افراد دارای 2 – 1 محل با BOP بيشتر از گروه مورد بود. (05/0 p < ) نتيجه گيری: فاکتورهای پريودونتال در گروه مورد در مقايسه با گروه شاهد بالاتر بود ولی از نظر آماری تفاوت معنی داری مشاهده نشد. پيشنهاد می شود مطالعات Longitudinal با تعداد بيشتر نمونه ها انجام شود. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص137 تا 144) Background: The recent studies have shown that periodontal disease as infectious disease can be effective on systemic condition like length of pregnancy and birth weight. In this study we have compared the periodontal status in women that had preterm labor (<37 week) or their Infants weight was less than 2500gr with women who were in term labor and normal birth weight. Materials and Methods: In this case – control study, postpartum women that were taking routine care in Ali Ebne Abitaleb Hospital were examined. There were 55 mothers with preterm labor or low birth weight in investigation group and 55 mothers with term labor and normal birth weight infants in control group. Periodontal parameters including <a>PD, AL, BOP and GR </a><a language="JavaScript" id="_anchor_1" on<illegal tag>mouseover="function anonymous() { msoCommentShow('_anchor_1','_com_1') }" on<illegal tag>mouseout="function anonymous() { msoCommentHide('_com_1') }" href="#_msocom_1" name="_msoanchor_1">[Tp1]</a> were assessed. Results: The mean±SD of PD in case group was 2.87±0.43 mm and in control group was 2.73±0.49 mm. The mean±SD of AL in case group was 3.56±0.47mm and in control group was 3.46±0.44mm. The patients in case group that have 2-4 or 4-6 sites for BOP were more than control group. The patients in control group that have 1-2 sites for BOP were more than case group. Conclusion: Periodontal parameters in the case group were more than control group, but the difference was not statically significant. More prospective studies with larger sample sizes are recommended. Keywords: Periodontal status, preterm birth, low birth weight <hr width="33%" size="1" /><a name="_msocom_1"></a> <a href="#_msoanchor_1">[Tp1]</a> اين مخفف ها بايد به صورت باز نوشته شوند . کليد‌واژه ها : وضعيت پريودونتال ، زايمان زود رس ، تولد نوزاد کم وزن 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-351&slc_lang=fa&sid=fa Mohammad Rigi-Ladez دکترمحمدايوب ريگی Dr. Rigi@Gmail .com 650031947532846001572 Yes زاهدان،دانشکده دندانپزشکی Fatemeh Kaykhah دکترفاطمه کيخا 650031947532846001573 No Leyla Molashahi دکتر ليلا فرهاد ملاشاهی 650031947532846001574 No Fereshteh Arbabi دکتر فرشته اربابی 650031947532846001575 No

fa تاثير خودپايشی قند خون در بهبود سطح هموگلوبين گليکوزيله و کنترل قند خون در بيماران ديابتی(مطالعه مروری) The Effect of Self Monitoring of Blood Glucose (SMBG) on Improvement of Hemoglobin A1C and Glycemic Control in Diabetic Patients پژوهشي Research زمينه و هدف: کنترل مناسب قند خون در بيماران ديابتی منجر به کاهش بروز عوارض ديابت به خصوص عوارض ميکرووسکولار می شود بنابراين تمام تلاش ها در جهت کاهش سطح هموگلوبين A1c سوق داده شده است اما بهترين شيوه کنترل قند خون وکاهش دادن سطح هموگلوبين A1C هنوز جای بحث دارد.هدف از اين مطالعه بررسی شواهد پزشکی موجود در حمايت از کاربرد خودپايشی قند خون، در مراقبت از بيماران ديابتی نوع 1 و2 می باشد. مواد و روش کار : اين مطالعه مروری بر مطالعات مختلف مداخله ای و تحليلی است که بيماران در دو گروه مداخله و کنترل، جهت بررسی تاثير خودپايشی قند خون بر بهبود کنترل قند خون و کاهش سطح هموگلوبين A1c مقايسه شده اند. منابع جمع آوری اطلاعات شامل 35مطالعه مشاهده ای و مداخله ای به زبان انگليسی از سال 1983 تا سال 2008 و همچنين يک مطالعه Cohort بزرگ در فاصله سالهای بين 1995 تا پايان سال 2003 می باشند. برای جستجو، از بانکهای اطلاعاتی الکترونيکی نظير مدلاين و hand searches از رفرنس های مقالات استفاده شده است. در اين مقاله سعی شده است مطالعات مختلف با نتايج مختلف مد نظر قرار گرفته و شرح داده شوند. يافته ها: مرور مطالعات نشان می دهد که شواهد و دلايل محکمی برای دفاع از کاربرد خودپايشی قند خون در ديابت نوع يک وجود دارد اما اکثر مطالعات از استفاده بيماران مبتلا به ديابت نوع دو از خودپايشی قند خون حمايت نمی کنند ودر کارايی آن درديابت نوع 2 ترديد دارند لذا کماکان بحث برانگيز باقی مانده است. همچنين نتايج نشان می دهد مطالعاتی که خودپايشی قند خون را بعنوان بخشی از برنامه های آموزشی مدون تلقی کرده و به دفعات بيشتری در طول روز (3 بار وبيشتر) انجام داده اند سطح هموگلوبين A1c بهبود يافته است. نتيجه گيری : با توجه به مطالعات موجود، نقش خود پايشی قند خون درکاهش سطح هموگلوبين A1c در ديابت نوع 1 است ليکن در ديابت نوع2 نتايج ضد ونقيضی از مطالعات بدست آمده است که نياز به مطالعات کنترل شده بيشتری دارد. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 145 تا 158) Background : It has been shown that improved glycemic control and lower hemoglobin A1C level in diabetic patients will reduce the frequency of microvascular complications. However there have been many debates on how to improve glycemic control and reduce hemoglobin A1C levels. The aim of this review was to assess available information that supports the use of s elf m onitoring Blood Glucose (SMBG) in the care of either type 1 or type 2 diabetic patients. Materials and Methods: This review focuses on interventional and analytical studies that compared patients who performed SMBG with patients who did not. The data were derived from 35 interventional and observational studies published between 1983 and 2008, and also a cohort study between 1995 and 2003. All studies were obtained from searches of multiple electronic bibliographic databases supplemented with hand searches of references of retrieved articles. Results: The available scientific literature demonstrates that there is substantial evidence to support the use of SMBG in type 1 diabetes. Most studies do not show a benefit when patients with type 2 diabetes perform SMBG. Some studies demonstrated that SMBG as a part of educational program can be effective on reducing hemoglobin A1C levels. There was a relationship between the number of SMBG tests per unit time and hemoglobin A1C levels. Conclusion: The role of SMBG in reducing hemoglobin A1C level in type 1 diabetes is known, but most of the studies do not support the use of SMBG in type 2 diabetes currently. More rigorous studies should be carried out. کليد‌واژه ها : ديابت مليتوس، کنترل قند خون ،هموگلوبين A1C ، خودپايشی قند خون Keywords: Diabetes Mellitus, Self Monitoring of Blood Glucose, Glycemic control, Hemoglobin A1C. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-352&slc_lang=fa&sid=fa Maryam Peymani مريم پيمانی maryam_peimani@yahoo.com 650031947532846001576 Yes Endocrinology Research Center, Tehran University of Medical Sciences and h ealth s ervices, Tehran, Iran. تهران، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم Mohammad Reza Mohajeri Tehrani دکتر محمد رضا مهاجری تهرانی 650031947532846001577 No Mohammad Hosein Foroozanfar دکتر محمدحسين فروزانفر 650031947532846001578 No

fa ليوميوم لوله رحمی، گزارش يک مورد Leiomyoma of the Fallopian Tube: A Case Report and an Unusual Cause of Abdominal Pain گزارش مورد case report علت ليوميوم ناشناخته است و بر اساس چندين مطالعه چنين به نظر می رسد که هر ليوميوم از يک سلول نئوپلاستيک مفرد با ماهيت عضله صاف ايجاد می شود. ليوميوم لوله رحمی بسيار نادر است . بيشتر موارد بدون علامت و بطور اتفاقی در جريان کالبد شکافی يا جراحی بطور اتفاقی کشف می شود. اين ليوميوم ها مفرد، کوچک و يکطرفه بوده و بندرت قبل از جراحی تشخيص داده می شوند و اغلب با جراحی نيز پيگيری می شوند. ما يک مورد ليوميوم لوله فالوپ را در يک خانم 27 ساله که با درد شکم مراجعه کرده بود گزارش می کنيم که طی جراحی توده لوله رحمی کشف و خارج شد و در بررسی بافت شناسی ليوميوم لوله رحمی تائيد گرديد. (طبيب شرق، دوره 10، شماره 2، تابستان 87، ص 159 تا 162) The cause of leiomyomas is unknown. Several studies have suggested that each leiomyoma arises from a single neoplastic cell within the smooth muscle. Leiomyoma of the fallopian tube is extremely rare. Most cases are asymptomatic and may found incidentally at autopsy or during unrelated surgical operation. These leiomyomas tend to be singular, small, and unilateral, with a resultant rare preoperative diagnosis. They are often managed with laparotomy. We report a case of a fallopian tube leiomyoma in a 27- year- old virgin girl. She had abdominal pain. The mass diagnosed and treated by laparatomy. Microscopic examination revealed that it was a tubal leiomyoma. کليد‌واژه ها: ليوميوم، ليوميوم در لوله رحم، درد شکم Keywords: Leiomyoma, fallopian tube, abdominal pain. 0 0 http://www.zjrms.ir/browse.php?a_code=A-10-1-353&slc_lang=fa&sid=fa Batool Teimoory بتول تيموری Teimoorib@yahoo.com 650031947532846001579 Yes Dpt of Obstetric and Gynecology Dept, Faculty of Medicine, Zahedan University of Medical Sciences and Health services, Zahedan, Iran. دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی زاهدان، دانشکده پزشکی، گروه زنان و زايمان Nahid Sakhavar ناهيد سخاور 650031947532846001580 No Maesoomeh Mirteimoory معصومه ميرتيموری 650031947532846001581 No